İlköğretim Sekizinci Sınıf Öğrencilerinin Sosyal Sermaye Profili, Sosyal Sermaye ve Başarı Durumunun Çeşitli Demografik Değişkenlere Göre Değerlendirilmesi: Antalya Örneği - Faik Ardahan; Melek Ezici (Sakarya University, 2015)
Bu çalışmanın amacı Antalya örneğinde ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin sosyal sermaye profillerini belirlemek, sosyal sermaye ve başarı durumlarını çeşitli demografik değişkenlere göre irdelemektir. Çalışmada Huang, L. (2008) tarafından geliştirilen, Ardahan ve Ezici (2014) tarafından Türkçe adaptasyonu yapılan, İlköğretim İkinci Kademe Öğrencileri Sosyal Sermaye Ölçeği ve Bilgin ve Kaynak (2008) tarafından geliştirilen Başarı Ölçeği kullanılmıştır. Tanımlayıcı araştırma modelinde olan çalışmanın örneklem grubu; Antalya'da bulunan üç devlet (Beşkonak İÖO, Dr. Galip Kahraman İÖO, Barbaros İÖO) ve iki özel okul (AKEV Koleji İÖO, Antalya Koleji İÖO) toplam beş farklı ilköğretim okulunun sekizinci sınıfındaki tüm (162 kız ve 163 erkek, toplam 325) öğrencilerden oluşmaktadır. Verilerin değerlendirilmesinde; betimsel istatistiklerin yanında, Tek Yönlü Varyans Analizi, Bağımsız Örneklem t testi, iki değişken arasındaki korelasyona bakmak için Pearson Corelation Test kullanılmıştır. Farklılığı yaratan grup ya da grupların belirlenmesinde Tukey-b testi kullanılmış, sonuçlar 0.01 ve 0.05 anlamlılık düzeylerinde değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; sosyal sermaye ve akademik başarı arasında anlamlı bir ilişki vardır. Öğrencilerin sosyal sermayelerini geleceğe yatırım olarak görüp onu arttırmanın yolları aranmalıdır. Bir öğrencinin veya toplumun sosyal sermaye düzeyi arttırıldığında başarı da bununla birlikte gelecektir. Diğer taraftan başarı durumu ile okullar arasında bir farklılık vardır. Başarı düzeyi yüksek okullar daha çok gelir düzeyi düşük sosyal çevresi olan ve öğrenci başarısı üzerine yatırım yapmış okullardır. Anne ve babanın eğitim düzeyinin ve gelir düzeylerinin düşük olması, öğrencinin ailede, kendi sosyal çevresinde bulamadığı akademik desteği almak için öğrencileri öğretmenleriyle daha etkileşim içinde, anlamlı ve doyumlu bir ilişkiye zorlarken, ebeveynlerin okula ve eğitim süreçlerine daha fazla dahil olması, öğrenci ile ilişkisi ve etkileşimin artması doğal olarak öğrencinin akademik başarısını da arttırmaktadır.