Porównanie metod pomiaru odsetka tkanki tłuszczowej u dzieci - Wojciech Fendler; Alicja Prochowska; Elżbieta Jakubowska-Pietkiewicz; Agnieszka Szadkowska (Termedia Publishing House, 2009)
Wprowadzenie: W ostatnich latach wzrosła częstość występowania otyłości i nadwagi w populacji wieku rozwojowego. Następstwa otyłości, występujące pod postacią chorób układu sercowo naczyniowego oraz cukrzycy typu 2 i wynikają pośrednio z zaburzeń funkcji tkanki tłuszczowej i poprzez to zwracają uwagę na celowość pomiaru odsetka tkanki tłuszczowej w organizmie wśród dzieci i młodzieży. Celem pracy było porównanie wyników pomiaru zawartości masy tkanki tłuszczowej u dzieci metodą impedancji bioelektrycznej (BIA) i badaniem antropometrycznym z metodą referencyjną – densytometrią (DXA). Materiał i metody: Badania przeprowadzono u 56 dzieci w wieku 6-18 lat. U wszystkich wykonano pomiary antropometryczne zgodnie z przyjętymi metodami. Pomiar odsetka tkanki tłuszczowej dokonano z zastosowaniem densytometrii, impedancji bioelektrycznej oraz metodą antropometryczną na podstawie pomiarów fałdów skórno-tłuszczowych wykorzystując algorytm Slaughtera. Badanie densytometryczne przeprowadzono metodą absorpcjometrii promieniowania rentgenowskiego o podwójnej energii (DXA). Analizy impedancji bioelektrycznej (BIA) dokonano przy użyciu wagi firmy Tanita z wbudowanym systemem ośmioelektrodowym. Wyniki: Współczynnik r2 dla zgodności między wynikami DXA a BIA wynosił r2=0,83, a między DXA i metodą Slaughtera r2=0,83 (p <0,001). Wszystkie metody charakteryzowały się dużą precyzją, odnotowano jednak różnice między wynikami uzyskanymi różnymi metodami. BIA oraz metoda Slaughtera zwykle zaniżała procentową zawartość tłuszczu w organizmie, a niedoszacowanie stawało się większe wraz z wielkością tej cechy. Różnice w pomiarach między BIA i metodą Slaughtera a DXA negatywnie korelowały z wartością BMI SDS i obwodem talii – SDS. Nie stwierdzono zależności od wieku pacjenta. Wnioski: Zastosowanie metody BIA lub metody Slaughtera do oceny ilości tłuszczu w organizmie u dzieci pozwala na uzyskanie dokładnych wyników, jednak zaniżonych w stosunku do DXA. Z tego powodu przy monitorowaniu zmian odsetka tkanki tłuszczowej w organizmie należy stosować tę samą metodą pomiaru.