تاثیر 6 هفته تمرینات ثبات مرکزی بدن و هاپینگ بر تعادل دانشجویان دختر دارای ناپایداری مچ پا - وجیهه دهقان زاده; عبدالحمید دانشجو; منصور صاحب الزمانی; فایزه بامروت; سعیده صدیقی دریجانی; زهرا مددی زاده (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2018)
مقدمه و اهداف ارزیابی تعادل به عنوان یک فاکتور خطرزای قابل اصلاح جهت پیشگیری از آسیب بسیار مهم میباشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر 6 هفته تمرینات ثبات مرکزی بدن و هاپینگ بر تعادل در دانشجویان دختر با ناپایداری مچ پا در دانشگاه باهنر کرمان بود. مواد و روش ها 36 نفر از دانشجویان دختر دانشگاه باهنر کرمان با ناپایداری مچ پا (سطح 15 تا 27) و با میانگین سن 3/7±08/22 سال، قد 5±61/1 متر و جرم 89/9±77/58 کیلوگرم، به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در 3 گروه 12 نفری ثبات مرکزی بدن، هاپینگ و کنترل تقسیم شدند. در پژوهش حاضر، ناپایداری مچ پا با استفاده از پرسشنامه CIAT مورد ارزیابی قرار گرفت. قبل و بعد از دوره 6 هفتهای تمرینات (3 جلسه 30 دقیقهای در هفته) در شرایط مشابه زمانی و مکانی تعادل با استفاده از دستگاه بایودکس اندازهگیری شد. گروه کنترل در این دوره هیچ فعالیت ورزشی را تجربه نکردند. یافته ها نتایج سنجش مکرر ترکیبی نشان داد که بین تعادل قبل و بعد از تمرینات ثبات مرکزی بدن و هاپینگ تفاوت معناداری وجود دارد (001/0=P). همچنین تعادل در قبل و بعد از تمرینات در گروه تمرینات ثباتدهنده مرکزی (000/0=P) و گروه تمرینات هاپینگ تفاوت معناداری نشان داد (001/0=P). نتیجه گیری با توجه به نتایج پژوهش حاضر میتوان در پروتکلهای توانبخشی افراد با ناپایداری مچ پا از هر دو تمرینات ثبات مرکزی بدن و هاپینگ به عنوان تمرینات موثر جهت بهبود تعادل استفاده کرد.