بررسی چگونگی کاربست مؤلفه‌های آموزش و پرورش انسان‌گرایانه با تأکید بر افزایش انگیزة تحصیلی دانش‌آموزان در مدارس ابتدایی تهران - پری‌ناز پورعلی; مریم سیف نراقی; عزت‌الله نادری (Payame Noor University, 2016)
پژوهش حاضر، به منظور بررسی چگونگی کاربست مؤلفه‌های آموزش و پرورش انسان‌گرایانه، با تأکید بر افزایش انگیزة تحصیلی دانش‌آموزان در مدارس ابتدایی منطقه دو تهران در سال تحصیلی 94-93 از منظر مجریان و معلمان ذی‌ربط انجام شده است. این تحقیق از نوع تحقیقات کاربردی و شیوة انجام آن زمینه‌ای است. جامعة پژوهش را دو گروه مجریان (مدیران و معاونان) و معلمان مدارس ابتدایی دولتی، غیردولتی (پسرانه، دخترانه) منطقه دو شهر تهران تشکیل می‌دهند. گروه نمونه بر اساس جدول کوکراین و مورگان 183 نفر از مجریان (مدیر و معاونان) و 295 نفر از مربیان است که به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شده است. با مطالعة ادبیات تحقیق در حوزة آموزش پرورش انسان‌گرا، پرسش‌نامة محقق ساخته در چهار مؤلفه، جهت گردآوری داده‌ها تدوین گردید. روایی صوری و محتوایی آن با استفاده از نظر متخصصان دانشگاهی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (824/0) مشخص شد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آماری ناپارامتریک خی دو مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که میزان کاربست هر چهار مؤلفه در حد مطلوب نیست؛ بنابراین پیشنهاد می‌شود با توجه به اهمیت آموزش و پرورش انسان‌گرایانه در رشد همه‌جانبة دانش‌آموزان، دوره‌هایی تحت همین عنوان جهت ارتقای علمی مجریان و مربیان از سوی سازمان آموزش و پرورش در نظر گرفته شود.