بررسی تأثیر غوطه‌وری در آب سرد بر شاخص‌های عصبی- عضلانی خستگی ناشی از فعالیت سرعتی تکراری؛ بخش اول - Abbas Hoseini; Mohammad Reza Kordi; Parisa Pournemati; Ali Ashraf Jamshidi; Dashty AL-Jamour; Saman Hadjizadeh (Vesnu Publications, 2017)
مقدمه: با توجه به انجام انواع فعالیت‌های ورزشی طی مسابقات ورزشی، میزان خستگی و چگونگی کاهش آن متفاوت است. بر همین اساس، هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی میزان تغییرات مجذور میانگین ریشه (Root mean square یا RMS) و فرکانس متوسط (Median frequency یا MDF) عضلات چهارسر رانی و همسترینگ، به عنوان عوامل خستگی عصبی- عضلانی پس از غوطه‌وری در آب سرد به دنبال Repeated-sprint ability (RSA) بود. مواد و روش‌ها: به این منظور، 20 ورزشکار تمرین کرده، برای شرکت در این پژوهش انتخاب شدند. پس از انجام فعالیت سرعتی تکراری، 10 نفر از آزمودنی‌ها داخل آب سرد با دمای 14 درجه‌ سانتی‌گراد و 10 نفر دیگر در دمای اتاق به شکل غیر فعال قرار گرفتند. اندازه‌گیری الکترومایوگرافی (Electromyography یا EMG) حین حداکثر انقباض ارادی قبل و پس از انجام هر ست RSA و همچنین، پس از Cold water immersion (CWI) یا استراحت غیر فعال و پس از 24 ساعت انجام شد. یافته‌ها: پس از RSA در روز اول، کاهش معنی‌داری در RMS عضلات پهن جانبی [037/0 = PCWI، 010/0 = PCON (PControl)] و راست رانی (001/0 = PCON, CWI) رخ داد و همچنین، MDF عضله پهن جانبی تغییرات معنی‌داری (100/0 = PCWI و 850/0 = PCON) طی فعالیت سرعتی تکراری نداشت، در حالی که مقادیر MDF عضله راست رانی، به طور مستقیم پس از آب سرد (001/0 > P) و در آخرین ست روز دوم (030/0 = P) کاهش معنی‌داری را نشان داد. نتیجه‎گیری: این پژوهش نشان داد که غوطه‌وری در آب سرد، در مقایسه با ریکاوری غیر فعال، تأثیر معنی‌داری بر عملکرد عصبی- عضلانی ندارد.