اثرات عصاره آبی الکلی سیاه دانه بر بارداری در موش صحرایی - احمد قربانی; رضا سالاری نیا; داوود مهدیان; حسن رخشنده (Mashhad University of Medical Sciences, 2015)
مقدمه: گیاهان دارویی منبع مهمی برای درمان بسیاری از بیماری ها هستند. اما پیش از استفاده از این گیاهان در زنان باردار باید خطر احتمالی آن‌ها بر بارداری بررسی شود. سیاه‌دانه از جمله گیاهان دارویی پر مصرف در طب سنتی است، اما شواهد کافی در مورد خطرات احتمالی آن در حاملگی وجود ندارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی سمیت احتمالی مصرف عصاره سیاه دانه طی دوره بارداری در موش صحرایی انجام شد. روش کار: این مطالعه از نوع حیوانی است که در سال 1394 انجام شد. در این مطالعه موش های صحرایی حامله به سه گروه هشت تایی تقسیم شدند: (1) گروه کنترل که آب و غذای معمولی دریافت کردند، (2) گروه سیاه دانه با دوز پایین که از ابتدای بارداری تا روز دهم 50 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره آبی الکلی سیاه دانه به آب خوراکی آنها اضافه شد و (3) گروه سیاه دانه با دوز بالا که از ابتدای بارداری تا روز دهم 300 میلی گرم بر کیلوگرم از عصاره به آب آن‌ها اضافه شد. طول دوره بارداری، تعداد نوزادان مرده به دنیا آمده و وضعیت سلامت نوزادان مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و سپس تست تعقیبی توکی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: در مقایسه با گروه کنترل، عصاره سیاه دانه در دوزهای 50 میلی گرم بر کیلوگرم و 300 میلی گرم بر کیلوگرم تأثیر معنی داری بر طول دوره بارداری، درصد مرده زایی، تعداد نوزادان و وزن نوزادان نداشت. همچنین تا 30 روز پس از تولد، اختلال رفتاری یا ناهنجاری اسکلتی در نوزادان مشاهده نشد. نتیجه گیری: مصرف عصاره آبی الکلی سیاه دانه تا دوز 300 میلی گرم بر کیلوگرم طی نیمه نخست بارداری اثر سمی بر بارداری و شاخص های سلامت نوزادان موش صحرایی ندارد. پیشنهاد می شود مطالعات تکمیلی برای بررسی عوارض درازمدت سیاه دانه انجام شود.