تاب آوری و کم شنوایی - گیتا مولّلی; حجت پیرزادی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2015)
مقدمه و اهداف در طول تاریخ دیدگاه غالب در مورد افراد مبتلا به کمشنوایی عمدتا بر ناتوانیهای آنها تاکید داشته که منجر به ایجاد حس بیکفایتی و ناکامی در این افراد شده است. اما دیدگاه اخیر در مورد افراد مبتلا به کمشنوایی بر روانشناسی مثبت، مسائل مربوط به سلامت و تواناییها و شایستگیهای فردی برای اداره زندگی مستقل که مرتبط با مفهوم تابآوری است، تاکید دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی مروری مفهوم تابآوری در افراد مبتلا به کمشنوایی بود. مواد و روشها  بدین منظور از منابع علمی پایگاههای اطلاعاتی PubMed، Elsevier، ProQuest و Google scholar و نیز از کتابهای معتبر در زمینه کمشنوایی بین سالهای 1979 تا 2013  استفاده شد. جستجو در این پایگاهها با استفاده از کلید واژههای resilience, hearing impairment و deaf انجام گرفت. یافتهها  نتایج نشان داد تابآوری فرایندی پویا در رشد انسان است که در تعامل با شخصیت و عوامل محیطی در جریانی دوسویه رشد میکند. این فرایند یک ویژگی ثابت نیست؛ بلکه قابل تغییر است و میتوان آن را بهبود بخشید. عوامل محافظتکننده تابآوری در سطوح فردی، خانوادگی و محیطی قرار میگیرند که میتوان از آنها به عنوان نقطه آغاز مناسبی در طراحی و اجرای مداخلههای بالینی برای افراد مبتلا به کمشنوایی و خانوادههای آنها استفاده کرد.