بررسی اثر سن، یائسگی، دیابت، نوشیدن مایعات و اجرای ورزش منظم بر بی اختیاری ادراری در زنان چاق بر اساس شاخص های آنتروپومتریک - سیده سعیده بابازاده زاویه; بهنوش وثاقی قراملکی; افسانه نیک جوی; جواد صراف زاده (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2018)
مقدمه و اهداف بیاختیاری ادراری از جمله اختلالات کف لگن بوده که کیفیت زندگی افراد مبتلا را تحت تاثیر قرار میدهد. زایمان طبیعی و بارداری از مهمترین عوامل خطرزای آن بوده[1]،اما کمتر به بررسی عوامل همراه دیگر پرداخته شده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی عوامل اثرگذار بر بیاختیاری میباشد. مواد و روش ها در مجموع 195 زن چاق ایرانی (91 نفر مبتلا به بیاختیاری ادراری و 104 نفر غیرمبتلا) در محدوده سنی 25 تا 65 سال مورد مطالعه قرار گرفتند. پس از گرفتن رضایت افراد برای شرکت در طرح، تکمیل پرسشنامهها و اندازهگیری ویژگیهای آنتروپومتریک انجام شد. برای بررسی ارتباط عوامل مختلف اثرگذار بر بیاختیاری ادراری که از طریق تکمیل پرسشنامهها و دادههای آنتروپومتریک حاصل شد، از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 18، ساخت آمریکا) و آزمونهای آماری ANOVA، t مستقل و کای دو، در سطح معناداری 05/0≥α برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد. یافته ها میان میانگین سن، یائسگی و اجرای ورزش منظم با بیاختیاری ادراری ارتباط معناداری وجود داشت. سن افراد در گروه مبتلا بالاتر بود و انجام ورزشهای منظم هفتگی باعث کاهش ابتلا به بیاختیاری ادراری میشد؛ به طور کلی نیز میانگین شاخصهای آنتروپومتریک (مقادیر قد، وزن، BMI، دور کمر، دور باسن و نسبت دور کمر به قد) در افراد مبتلا به بیاختیاری ادراری کمتر بود. نتیجه گیری برخلاف باور عمومی، به نظر میرسد در زنان چاق مبتلا به بیاختیاری ادرار پایین بودن شاخصهای آنتروپومتریک سبب تغییراتی میگردد که احتمال بروز بیاختیاری ادرار در آنها افزایش مییابد و در عین حال انجام تمرینات منظم میتواند سبب کاهش ابتلا به بیاختیاری ادراری گردد.