ارتباط علّی مزیت رقابتی با منابع تعارض و نقش میانجی انعطاف‌پذیری منابع انسانی در صنعت تولیدات ورزشی - بهمن شهریاری; عباس خدایاری; علی زارعی (Sport Sciences Research Institute, 2018)
هدف این پژوهش ارتباط علّی مزیت رقابتی با منابع تعارض و نقش میانجی انعطاف‌پذیری منابع انسانی در صنعت تولیدات ورزشی بود. روش پژوهش، ازنوع علّی بود که به‌صورت میدانی انجام شد. نمونة پژوهش ازبین مدیران و صاحبان واحدهای تولیدی ورزشی تهران انتخاب شد. ابزار اندازه‌گیری شامل پرسش‌نامة مزیت رقابتی ریحانی (۱۳۹۴)، پرسش‌نامة منابع تعارض سازمانی خاکپور و همکاران (۱۳۹۴) و پرسش‌نامة انعطاف‌پذیری منابع انسانی رایت و اسنل (۱۹۹۸) بود که پس از تأیید روایی و پایایی آن‌ها، بین نمونه‌ها توزیع شدند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، از آمار توصیفی و برای ارائة مدل اندازه‌گیری، از نرم‌افزارهای اس.پی.اس.اس و لیزرل استفاده شد. نتایج نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار بود. همچنین مشخص ‌شد که عامل مزیت رقابتی با ضریب‌تأثیر 38/0 و با ضریب‌تأثیر 7/0، اثر مستقیم و معناداری بر انعطاف‌پذیری منابع انسانی و منابع تعارض داشت. افزون‌براین، عامل انعطاف‌پذیری سازمانی با ضریب‌تأثیر 27/0 اثر مستقیم و معنا‌داری بر منابع تعارض داشت؛ بنابراین، با توجه به نتایج به‌دست‌آمده پیشنهاد می‌شود که مدیران و مسئولان شرکتهای تولیدات ورزشی سعی کنند موارد درون‌سازمانی مانند اثربخشی هزینهها و زمان را که باعث ایجاد مزیت رقابتی میشوند، مدنظر داشته باشند تا بتوانند مزیت رقابتی موقتی ایجادشده در شرکت را به مزیت رقابتی پایدار تبدیل کنند. همچنین، برای افزایش انعطاف‌پذیری منابع انسانی این شرکتها، مدیران آن‌ها سعی کنند کارکنانی را به‌کار گیرند که از مهارتهای کافی برای انجام کار برخوردار باشند.