تأثیر خستگی عملکردی بر روی شاخص های تعادلی ایستا و پویای ورزشکاران دارای مچ پای ناپایدار - هیمن محمدی; منصور صاحب الزمانی; محمدرضا امیرسیف الدینی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2015)
مقدمه و اهداف اگر چه بدیهی است که خستگی جسمانی موجب نقص تعادل در ورزشکاران سالم میشود ، اما هنوز این سوال مطرح است که خستگی عملکردی می تواند چه تاثیری بر تعادل ورزشکاران دارد. بر همین اساس هدف از این تحقیق بررسی تأثیر خستگی عملکردی بر روی شاخصهای تعادل ایستا و پویای ورزشکاران دارای ناپایداری مچ پا بود. مواد و روش ها پانزده والیبالیست مرد حرفه ای دارای مچ پای ناپایدار (سن 5/1±4/19 سال، وزن 9/5±7/67 کیلو گرم، قد 05/±82/1 متر، شاخص توده بدنی 6/1±3/20 کیلوگرم/ مترمربع) داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. به منظور اعمال خستگی، از پروتکل خستگی ویژه والیبال و جهت کمی‌سازی تعادل از سیستم تعادلی بایودکس استفاده گردید. در طی مراحل تحقیق ، چهار بار(دو بار بدون اعمال خستگی، دو بار پس از اعمال خستگی) آزمون تعادل توسط دستگاه تعادلی بایودکس (تست تعادل ورزشکاران بر روی یک پا در سطح دشواری4 برای تعادل پویا و 12 برای ایستا) صورت گرفت. جهت تجزیه و تحلیل آماری دادههای تحقیق سطح معنی داری 95 درصد با آلفای کوچکتر یا مساوی 05/0 استفاده گردید. یافته ها تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تی نشان داد که بعد از اعمال خستگی عملکردی افزایش معنی داری در شاخص کلی تعادلی پویا  (از 600/1به 838/1) و ایستای  (از 238/1 به 462/1) ورزشکاران مشاهده می شود. کاهش تعادل پویا هنگام اعمال خستگی میتواند به دلیل افزایش معنی دار شاخص تعادلی قدامیـخلفی (از 085/1 به 246/1) باشد ولی کاهش تعادل ایستا به دلیل افزایش معنی دار هر دو شاخص قدامیـخلفی (از 869/0 به 046/1) و داخلیـخارجی (از 800/0 به 900/0) می باشد. نتیجه گیری براساس نتایج تحقیق بازیکنان دارای ناپایداری مچ پا در هنگام خستگی دچار کاهش تعادل پویا و ایستا میشوند که این امر ممکن است آنها را در معرض اسپرین مچ پا قرار دهد.