مقایسه استقامت عضلات ثبات دهنده مرکزی دربازیکنان فوتبال مبتلا و غیرمبتلا به ناهنجاری زانوی پرانتزی - محمدحسین جدالی یامچی; رضا مهدوی نژاد; ابولفضل حبیبی (Sport Sciences Research Institute, 2014)
درسالهایاخیربهنقشعضلاتکمرولگنبهعنوانبخشیازعضلاتناحیةمرکزیدرباز توانیواصلاح ناهنجاریهایاندام تحتانیتوجه زیادیشدهاست. ناهنجاری زانو پرانتزی یکی از شایعترین آسیبهای بازیکنان فوتبال به شمار میآید. ازآنجا که گزارش شده است راستای نامناسب اندام تحتانی مرتبط با ضعف عضلات ران میباشد و ثبات ناحیه مرکزی بدن مستلزم قدرت کافی در عضلات ران و تنه و هماهنگی بین آنها است، از این رو هدفازپژوهش حاضرمقایسة استقامت عضلاتثباتمرکزیبازیکنانفوتبالمردمبتلا و غیرمبتلا به ناهنجاری زانو پرانتزی بود. در این مطالعة مقطعی و همبستگی استقامت عضلات راستکننده، خمکننده و خمکنندهجانبی تنه در 50 بازیکن فوتبال مرد شامل 25 بازیکن مبتلا به زانو پرانتزی و 25 بازیکن سالم اندازهگیریشدند. برای اندازهگیری استقامت عضلات در هر دو گروه، از تستهای مک‌گیل و بیرینگ سورنسن استفاده گردید. با توجهبهطبیعیبودنتوزیعدادهها،برایمقایسةبین دو گروه از آزمون تی همبسته و درسطح معناداریکمتر از 05/0 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که استقامت عضلات راستکننده، خمکننده و خم کننده جانبی تنه در بازیکنان فوتبال مبتلا به ناهنجاری زانو پرانتزی در مقایسه با بازیکنان فوتبال غیر مبتلا، به طور معناداری کمتر بود (05/0>P). نتایج این تحقیق بیانگر آن است که احتمالاً کاهش استقامت عضلات ثبات مرکزی عامل اصلی افزایش خطر ابتلا به زانو پرانتزی در بازیکنان فوتبالاست. این موضوع باید در مطالعات مقایسهای آینده تأیید گردد. افزایش استقامت این عضلات به احتمال زیاد سبب کاهش خطر آسیب زانو پرانتزی  می‌شود.