رابطۀ تفکر دیالکتیک و همدلی با بهزیستی معنوی - Neda Mellat; Soqra Ebrahimi-Qavam; Masoud Gholamali-Lavasani; Esmaeil Sadipour (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2021)
سابقه و هدف: در سال‌های اخیر علاقه به مطالعۀ بهزیستی معنوی و شناسایی عوامل شناختی و عاطفی اثرگذار بر آن رشد و اهمیت زیادی پیدا کرده است. نظریات فراانتزاعی، تفکر دیالکتیک را شرط دستیابی به همدلی و بهزیستی معنوی می‌داند. بنابراین، هدف اصلی از اين پژوهش بررسي رابطۀ تفکر دیالکتیک و همدلی با بهزیستی معنوی بزرگسالان بود. روش کار: روش پژوهش حاضر مقطعی از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعۀ آماری پژوهش تمامی افرادی بودند که در فاصلۀ سنی جوانی تا سالمندی (20 تا 60) در شهر اصفهان در سال 1396 ساکن بودند؛ از میان این افراد 450 نفر به‌روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند و با توجه به هدف مقایسۀ تحولی در چهار گروه 20 تا 29، 30 تا 39، 40 تا 49 و 50 تا 60 سال قرار گرفتند. ابزارهای استفاده‌شده در اين پژوهش عبارت بود از پرسش‌نامه‌های بهزیستی معنوی، باورهای پارادایم اجتماعی و واکنش بین‌فردی. به‌منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از تحلیل رگرسیون و واریانس استفاده شد. در این پژوهش همۀ موارد اخلاقی رعایت شده است و مؤلفان مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده‌اند. یافته‌ها: نتايج به‌دست‌آمده نشان می‌دهد كه تفکر دیالکتیک و همدلی رابطۀ خوب با خدا، خود و دیگران را پیش‌بینی ‌‌کرد و تفکر دیالکتیک نقش مهم‌تری نسبت به همدلی در پیش‌بینی بهزیستی معنوی بزرگسالان داشت. نتایج تحلیل واریانس نیز نشان می‌دهد که سطوح سنی و دین‌داری از نظر بهزیستی معنوی تفاوت معناداری داشت. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها می‌توان گفت تفکر دیالکتیک و راهبردهای همدلی در کنار دین‌داری نقش مهمی در بهبود روابط با خدا، دیگران و بهزیستی معنوی دارند و با پیشرفت سطح دین‌داری، بهزیستی معنوی نیز افزایش می‌یابد. علاوه‌براین، بزرگسالی دوران تکمیل رشد معنوی است.   استناد مقاله به این صورت است: Mellat N, Ebrahimi-Qavam S, Gholamali-Lavasani M, Sadipour E. The Relationship of Dialectical Thinking and Empathy with Spiritual Well-being. Journal of Pizhūhish dar dīn va salāmat. 2021;7(1):23-35. https://doi.org/10.22037/jrrh.v7i1.29536