شنوایی فضایی: ا لگوها و کارکردها - Abdollah Moossavi; Maryam Delphi (Vesnu Publications, 2014)
چکیده   مقدمه: شنوایی فضایی بخشی از قابلیت‌های دستگاه شنیداری مرکزی است که امکان جهت یابی و درک گفتار در نویز را به شنونده می دهد. شنوایی فضایی، توانایی توجه انتخابی بهاصوات رسیده از یک جهت و سرکوب همزمان صداهای رسیده از جهات دیگر را میسر می سازد. هدف اینبررسی، مرور بر مطالعاتی است که به مبانی، الگو‌سازی و کارکردهای شنوایی فضایی پرداخته اند.   مواد و روش ها: در این مطالعه مقالات مختلفپیرامون شنوایی فضایی بررسی شدند. از بانک‏های اطلاعاتی pubmed، Scopus، ProQuest، Google Scholar و واژه‏های کلیدی spatial hearingو spatial advantageو کلمات مرتبط با شنوایی فضایی در ترکیبات مختلف برای انجام جستجو استفاده گردید.   یافته ها: شنوایی فضایی به عنوان بک پدیده ی نوین پردازشی مطرح است و دارای کارکردهای مختلفی استو طی سالهای اخیر حجم انبوهی از اطلاعات در این زمینه فراهم شده است. این پدیدهفراورده ی پردازش دو گوشی است و کارکردهای آن در حیطه های مختلفی چون "درک گفتار در محیط شلوغ" ، پردازش مرکزی شنوایی، جهت یابی و درک فاصله به تدریج مورد تاکید قرار گرفته است.   نتیجه گیری: با توجه به اهمیت و کارکردهای شنوایی فضایی در پردازش شنوایی به خصوص در محیط های پیچیده ارزیابی، درمان و توانبخشی اختلالات شنوایی فضایی می تواند بخش مهمی از مشکلات افراد دارای اختلال پردازش شنوایی مرکزی را برطرف کند   کلیدواژه ها: شنوایی فضایی، جهت یابی، درک گفتار در نویز