امکان‌سنجی اجرای پروژه‌ی یادگیری الکترونیکی - غلامحسین رحیمی دوست; سید عباس رضوی (Shahid Chamran University of Ahvaz, 2013)
یادگیری الکترونیکی به عنوانیک فناوری آموزشی جدید به سرعت در حال گسترش، توسعه و تحول است. چنین گستردگی دست‌اندرکارانرا ملزم به اعمال روش‌های علمی و منطقی در اجرا، مدیریت و ارزشیابی پروژه‌های یادگیریالکترونیکی کرده ‌است. یکی از روش‌های پیروی از منطق و عقلانیت در یادگیریالکترونیکی امکان‌سنجی پیش از اجرای پروژه‌های یادگیری الکترونیکی است. پژوهش حاضربا هدف بررسی امکان اجرای یادگیری الکترونیکی در دانشگاه شهید چمران اهواز انجامشده است. جامعه‌ی آماری تمامی دانشجویان و استادان دانشگاه شهید چمران اهواز درنیمسال دوم سال تحصیلی 86-85 بودند. نمونه‌ی این پژوهش از میان دو گروه دانشجویان(351 نفر)، و استادان (129 نفر)، انتخاب شد. روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی بود. ابزارپژوهش پرسشنامه‌های استانداردی بود که قبلاً توسط پژوهشگران دیگری مورد استفادهقرار گرفته بود. در این پژوهش از دو پرسشنامه‌ی استاندارد، یکی برای دانشجویان ودیگری برای استادان استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های آمار توصیفی (میانگین،انحراف معیار و واریانس) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس یک راهه ANOVA) استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان دادکه دانشجویان و استادان دانشگاه شهید چمران برای شرکت در یادگیری الکترونیکی آمادگینسبی دارند. به‌علاوه، تحلیل استنباطی داده‌ها نشان داد که بین دانشجویان گروه‌هایعلوم انسانی و علوم پایه از نظر آمادگی برای شرکت در یادگیری الکترونیکی تفاوت معنی‌داریوجود دارد، اما بین پیشرفت تحصیلی دانشجویان و آمادگی برای شرکت در یادگیریالکترونیکی تفاوت معنی‌داری وجود ندارد. بر اساس یافته‌ی دیگر این پژوهش، تفاوت معنی‌داریبین مرتبه‌ی علمی اعضای هیأت علمی و نگرش آنان نسبت به میزان آمادگی استادان برایارائه‌ی دروس به صورت الکترونیکی وجود ندارد.