Pęcherzyca liściasta u pacjenta z łuszczycą zwykłą - Dagmara Marańska; Katarzyna Łoza; Agnieszka Gręda (Termedia Publishing House, 2010)
Wprowadzenie: Pęcherzyca liściasta jest stosunkowo rzadko występującymschorzeniem z kręgu chorób pęcherzowych. Jest chorobą o podłożuautoimmunologicznym, charakteryzującą się utratą połączeń międzykeratynocytami w górnych warstwach naskórka, w wyniku czegotworzy się pęcherz podrogowy. W etiopatogenezie pęcherzycy rolęodgrywa predyspozycja genetyczna oraz czynniki egzogenne, takie jak:leki, promieniowanie ultrafioletowe, oparzenia i dieta. Najczęstszą dermatoząpęcherzową współistniejącą z łuszczycą jest pemfigoid pęcherzowy,natomiast współistnienie łuszczycy z pęcherzycą bywa rzadkoopisywane. Cel pracy: Przedstawienie przypadku współistnienia łuszczycy zwykłejz pęcherzycą liściastą wywołaną naświetlaniami UVB 311. Opis przypadku: U chorego z pięcioletnim wywiadem łuszczycowym,hospitalizowanego na Oddziale Dermatologii Dorosłych, wystąpiływ trakcie leczenia łuszczycy naświetlaniami UVB 311 zmiany odpowiadająceklinicznie, histopatologicznie i immunopatologicznie pęcherzycyliściastej. W leczeniu zastosowano prednizolon w dawce 0,8 mg/kg m.c./dobę oraz azatioprynę w dawce 150 mg/dobę. Ze względu napoważne powikłania internistyczne (zapalenie płuc) i neurologiczne(udar krwotoczny) odstawiono azatioprynę i stopniowo zmniejszanodawkę kortykosteroidów. Mimo zredukowania dawek leków, obserwowanopoprawę stanu skóry i obniżenie miana przeciwciał pemphigus.Pacjent w dobrym stanie ogólnym i dermatologicznym pozostajepod dalszą obserwacją, przyjmując prednizolon w dawce 30 mg co drugidzień. Wnioski: Przedstawiono pacjenta ze zmianami odpowiadającymipęcherzycy liściastej, które zostały najprawdopodobniej wywołanepromieniami UVB 311. Przypadek ten jednocześnie ilustruje trudnościterapeutyczne u chorych z rzadko opisywanym współistnieniempęcherzycy liściastej i łuszczycy zwykłej.