Temel Seviyede Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Çizgi Romanların Öğrenme Düzeyine Etkisi - Aliye USLU ÜSTTEN; Salim PİLAV (Mehmet KURUDAYIOĞLU, 2016)
Öğrenme biçimlerindeki farklılık, eğitim uygulamalarında; özellikle de dil öğretiminde çoklu eğitim ortamlarını âdeta zorunlu kılmaktadır. Sadece ders kitabı aracılığıyla gerçekleştirilmeye çalışılan eğitim-öğretim, hedef kitlenin belli bir süre sonra sıkılmasına sebebiyet vermekte ve yeni öğrenmeler için bir motivasyon unsuru olmaktan uzak kalmaktadır. Bu yüzden hem ders kitabına yardımcı hem de öğrenmeyi daha zevkli, daha anlamlı ve daha kalıcı hâle getirici unsurlara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu unsurların başında çizgi romanlar gelmektedir. Çizgi roman, diğer yazın türlerinden farklı olarak okurun ihtiyaçlarına göre şekillenen ürünlerdir. Resimle metnin iç içe geçtiği bu tür, dil öğretiminde özellikle okuma-anlama becerisine katkı sağlayan son derece önemli bir araçtır. Diğer metin türleri gibi çizgi romanlar da yabancı dil öğretiminde çok farklı yönleriyle kullanılabilir. Çizgi romanlar, özellikle A1 ve A2 seviyelerinde günlük dil kalıplarını öğrenme konusunda öğrencilere kolaylık sağlamaktadır. Bu çalışmada yabancılara Türkçe öğretiminde çizgi romanların kullanımının etkisi üzerinde durulacaktır. Bu araştırma, Kırıkkale Üniversitesi ve Gazi Üniversitesi Türkçe Öğretim Merkezlerinde A1 ve A2 seviyesindeki öğrenciler kapsamında gerçekleştirilmiştir. Deneysel modelin uygulandığı çalışmada veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen "Anlama Becerisi Ölçme Aracı" ile elde edilmiştir. Buna göre, çizgi romanların okuduğunu anlama becerisinin kavrama basamağının geliştirilmesinde düz metinlere göre daha etkili olduğu tespit edilmiştir.