تأثیرگذاری تدریس دانشجویان مقطع دکترای تخصصی در گروه آموزشی مدیریت خدمات بهداشتی درمانی تبریز - فرید غریبی; جعفرصادق تبریزی; بهنام امینی دغلیان; یوسف پاشائی اصل (Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, 2016)
امروزه استفاده از روش‌های آموزشی که بتواند مشارکت دانشجویان را در فرایند یادگیری تقویت نماید مورد توجه جدی است. لذا پژوهش حاضر در صدد بررسی مزایای تدریس دانشجویان دکترای مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی به عنوان یکی از روشهای مشارکتی در یادگیری می‌باشد. این مطالعه از نوع مقطعی-تحلیلی می‌باشد که به صورت تمام شماری و با مشارکت 107 نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی با استفاده از پرسش‌نامة محقق‌‌ساخته به انجام رسید. جهت بررسی و تأیید روایی محتوایی پرسش‌نامه، شاخص CVR و CVI به ترتیب برابر 89 و 91 درصد به-دست آمد و همسانی درونی (پایایی) پرسش‌نامه بر اساس یک مطالعة مقدماتی و با اخذ نمرة 88/0 برای آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. نتایج به دست ‌آمده به صورت فراوانی (درصد) برای متغیرهای کیفی و میانگین (انحراف معیار) برای متغیرهای کمی گزارش گردید و معنا‌داری تفاوت امتیازات کسب شده در حیطه‌ها و ورودی‌های مختلف تحصیلی بررسی شد. یافته‌های مطالعه حاکی از آن است که دانشجویان آموزش‌گیرنده دارای دیدگاه مثبتی در رابطه با تدریس دانشجویان مقطع دکترا در حیطه‌های مختلف هستند چرا که 54 درصد آنان از این سبک آموزشی رضایت بالایی دارند و میزان رضایت سایر دانشجویان نیز غالباً در حد متوسط قرار دارد. امتیاز کلی کسب شده توسط حیطه‌های مورد بررسی بر اساس مجموع پاسخ‌های داده شده به حیطة مشاورۀ پایان نامه، تدریس در کارآموزی و تدریس نظری در کلاس به ترتیب برابر 53/108، 87/99 و 57/94 می‌باشد که این امر نشان می‌دهد که این شیوة آموزشی دارای بیشترین مزایا کسب شده در حیطة مشاورۀ پایان نامه و کمترین مزایا در حیطۀ تدریس نظری می‌باشد. همچنین این سبک آموزشی تنها در حیطۀ تدریس کارآموزی توانسته است در طول زمان خود را ارتقاء دهد (P<0/05) و تغییرات مثبت چندانی در سایر حیطه‌ها مشاهده نشده است (P>0/05). به طور کلی نتایج بررسی‌ها حاکی از آن است که دانشجویان مورد مطالعه از اجرای این سیستم رضایت بالایی دارند و مزایای آن را در حد مطلوب ارزیابی می‌کنند.