اثر سطح مهارت و پیش‏بینی‌پذیری موقعیت بر زمان‏بندی تکواندوکاران - سیمین جعفری; محمد علی نظری; حمیدرضا طاهری; سید محمد کاظم واعظ موسوی (Sport Sciences Research Institute, 2016)
هدفازپژوهشحاضر، بررسی اثر سطح مهارت و موقعیت‌های قابلپیش‏بینی و غیرقابلپیش‏بینی بر زمان‏بندی تکواندوکاران میباشد. بدینمنظور، 23 نفر از تکواندوکاران نخبۀ حاضر در اردوی تیم ملی و 23 نفر از تکواندوکاران غیرنخبه از سطح باشگاه‏های موجود در سطح شهر تهران بهترتیب به شیوۀ نمونه‌گیری دردسترس و تصادفی انتخاب گردیدند و در آزمایشگاه روان‏شناسی دانشگاه تربیتمدرس تهران آزمون شدند. بهمنظور سنجش دقت زمان‏بندی، از تکلیف رایانه‌ای زمان‏بندی در موقعیت‌های قابلپیش‏بینی و غیرقابلپیش‏بینی استفاده شد. جهت تحلیل داده‌ها نیز آزمون مانووا مورداستفاده قرار گرفت. یافته‌ها نشان میدهد که بین دقت زمان‏بندی تکواندوکاران نخبهوغیرنخبه، نهتنها در موقعیت‌های مذکور، بلکه در بازههای زمانی موقعیت قابلپیش‏بینی نیز تفاوت معناداری وجود دارد(سطح معناداری بازه‌های موقعیت قابلپیش‏بینی و غیرقابلپیش‏بینی بهترتیب عبارت هستند از: P=0.00001،  P=0.019،  P=0.005؛ لذا، می‌توان نتیجه گرفت چناچه تکواندوکاران از دقت پردازش زمانی دقیقی برخوردار باشند، در اجرای مهارت‌های حرکتی و پاسخ به محرک‌هایی که نیازمند پیش‏بینی زمانی هستند موفق‌تر عمل خواهند نمود؛ بنابر‌این، می‌توان زمان‏بندی را بهعنوان یکی از توانایی‌های ادراکی ـ حرکتی دخیل در نخبگی و گزینش تکواندوکاران برتر لحاظ نمود.