Sprawność fizyczna dzieci niskorosłych ze środowiska wiejskiego - Jarosław Janowski; Krzysztof Karpowicz; Jan Konarski; Urszula Czerniak; Anna Demuth; Magdalena Krzykała (Termedia Publishing House, 2007)
W ostatnich dziesięcioleciach obserwowany jest w Polsce trend sekularny cech somatycznych i zjawisko przyspieszenia procesów dojrzewania. Z kolei wyniki badań sprawności fizycznej są zróżnicowane i wynikają z oddziaływania wielu czynników. Spośród populacji dzieci, w której ujawniają się efekty trendu sekularnego parametrów somatycznych można wyróżnić grupę dzieci odbiegającą budową ciała od tzw. „normy rozwojowej", którą można określić mianem dzieci niskorosłych. Cel opracowania stanowi określenie charakterystyki sprawności fizycznej dzieci niskorosłych w środowisku wiejskim Wielkopolski, w którym prowadzono szerokie badania populacyjne w 2007 roku. Do analizy wykorzystano wyniki badań 145 dziewcząt i 140 chłopców w wieku 7,0 - 9,0 lat, uczniów 5 szkół wiejskich z regionu Wielkopolski. Do oceny sprawności fizycznej dzieci zastosowano testy określające podstawowe zdolności motoryczne. Do oceny szybkości wykorzystano bieg na dystansie 5 m z nabiegu 0,5 m. Do oceny siły mięśniowej zastosowano dynamometryczny pomiar siły ręki. Zdolności koordynacyjne określano biegiem po ósemce. Wydolność szacowano na podstawie wyników w step teście Montoye'a. Wnioski 1.Analiza zebranego materiału wskazuje na niższy poziom rozwoju motorycznego w porównaniu z dziećmi których wysokość ciała umiejscowiona jest powyżej 10 centyla. 2.Szczególnie istotne różnice obserwowano w przypadku siły mięśniowej co może byæ wynikiem niskiej wysokości ciała, niskiej masy ciała a zatem i niskiego poziomu masy mięśniowej. 3.Niska liczebność badanych charakteryzujących się niskorosłością (ok. 17% wśród dziewcząt i ok. 13% wśród chłopców) wskazuje na ostrożne wnioskowanie ze względu na znaczną rozpiętość wewnątrz tej grupy i silne oddziaływanie na wartości średnie wyników poszczególnych prób sprawności.