تأثیر آینه‌درمانی بر توانایی حرکتی بیماران پس از سکته مغزی - سیدرضا مظلوم; مهناز بهرامی; فرزانه حسن زاده; کاویان قندهاری (Mashhad University of Medical Sciences, 2013)
مقدمه: سکته مغزی یکی از علل عمده از کارافتادگی است. معرفی و توسعه روش‌های درمانی جدید به منظور ارتقاء و تسریع مرحله بهبودی بعد از حادثه مغزی، از لحاظ درمانی، اجتماعی و اقتصادی اهمیت زیادی دارد. هدف: تعیین تأثیر آینه‌درمانی بر توانایی حرکتی بیماران پس از سکته مغزی. روش: تعداد 38 نفر بیمار مبتلا به سکته مغزی در این کارآزمایی بالینی تصادفی در بیمارستان‌های قائم (عج) و امام‌رضا (ع) در مدت 8 ماه به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه کنترل (18 نفر) و آینهدرمانی (20 نفر) قرار گرفتند. در گروه مداخله، آینهدرمانی به مدت 30 دقیقه و در 20 جلسه به صورت روزانه یا روزدرمیان انجام شد؛ به این صورت که فرد حرکات دامنه حرکتی اندام فوقانی و تحتانی را توسط سمت سالم در مقابل آینه انجام می‌داد و فقط تصویر آینهای آن را مشاهده مینمود. برنامه معمول (تحریک عصبی-عضلانی و حرکت‌درمانی) نیز برای هر دو گروه اجرا شد. توانایی حرکتی اندام فوقانی و تحتانی قبل، حین و پس از درمان با استفاده از ابزار بازیابی حرکتی، عملکرد حرکتی، توانایی راه رفتن ارزیابی شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 5/11 و آزمون‌های تی‌مستقل، من‌ویتنی و مجذورکای تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها:  دو گروه قبل از مداخله از نظر شاخصهای توانایی حرکتی و متغیرهای مداخلهگر تفاوت آماری معنیداری نداشتند (252/0=p).بیماران در گروه آینه‌درمانی پس از مداخله از نظر شاخصهای عملکرد حرکتی، بازیابی حرکتی و توانایی راه رفتن نسبت به گروه کنترل بهبود داشتند (05/0p