Polowanie jako forma aktywności człowieka na podstawie średniowiecznych i wczesnorenesansowych źródeł pisanych - Katarzyn Chmielewska (Jan Długosz University in Częstochowa, 2019)
Autorka przedstawia specyficzny rodzaj aktywności, jaką było w wiekach średnich i wczesnym renesansie polowanie. Analizuje zaobserwowany w wybranych tekstach źródłowych sposób ujęcia tematu, i stara się stwierdzić, czy polowanie było traktowane również jako aktywność fizyczna. Podstawę źródłową tych rozważań stanowią: łaciński poemat Mikołaja Hussowskiego Carmen de statura, feritate ac venatione bisontis (Pieśń o żubrze), dwa staroangielskie traktaty łowieckie Juliany Berners On Hunting (O myślistwie) i On Hawkin (O sokolnictwie) oraz łaciński traktat o sokolnictwie De arte venandi cum avibus (O sztuce polowania z ptakami) autorstwa niemieckiego cesarza Fryderyka II Hohenstaufa. Dzieła Juliany Berners zostały napisane w formie praktycznych i raczej pobieżnych poradników skupiających się przede wszystkim na zagadnieniach terminologii używanej w łowiectwie i sokolnictwie. Traktat cesarza Fryderyka to praca naukowa, ukazująca ogrom wiedzy przyrodniczej autora. Według niego sokolnictwo to sztuka, w której siła umysłu i charakteru człowieka pozwala zapanować nad dzikimi i drapieżnymi ptakami. W Pieśni o żubrze Hussowskiego na plan pierwszy przebija się przede wszystkim zachwyt nad pięknem i potęgą ojczystej przyrody. Udział w polowaniach, zdaniem Hussowskiego, pozytywnie wpływa na zdrowie i tężyznę fizyczną.