مقایسه نسبت فعالیت الکتریکی عضلات گلتئوس ماگزیموس و گلتئوس مدیوس به تنسور فاشیالاتا در افراد دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی با افراد سالم در تمرینات منتخب توانبخشی - حسن فربود; علی عباسی; امیر لطافتکار (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2018)
مقدمه و اهداف کمردرد یکی از شایعترین اختلالات اسکلتی-عضلانی است کـه شـیوع آن در طـول دوره زندگی تا 80 درصد گزارش شده اسـت. بنابراین وجود یک ارزیابی دقیق قبل از طراحی برنامه توانبخشی در افراد مبتلا به کمردرد ضروری به نظر میرسد. با توجه به وجود زنجیره حرکتی در بدن انسان، هر گونه مشکل یا نقص عملکردی در یکی از ساختارهای این زنجیره میتواند باعث عملکرد غیرطبیعی در سایر زنجیرهها شود. کینماتیک غیرطبیعی ران و اختلال در عملکرد عضلات ران، با اختلالات مختلف اسکلتی-عضلانی از جمله کمردرد همراه است. بنابراین هدف از مطالعه حاضر، مقایسه نسبت فعالیت الکتریکی عضلات گلوتئال به تنسور فاشیالاتا در افراد دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی با افراد سالم در تمرینات منتخب توانبخشی بود. مواد و روش ها در مطالعه حاضر که به صورت نیمهتجربی انجام شد، 15 آزمودنی مرد سالم و 15 آزمودنی مرد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شرکت کردند. فعالیت الکتریکی عضلات گلوتئوس مدیوس، بخش فوقانی گلتئوس ماگزیموس و  تنسور فاشیالاتا در حین اجرای تمرینات منتخب با فرکانس 1000 هرتز ثبت شد و شاخص نسبت فعالیت الکتریکی عضلات گلوتئال به تنسور فاشیالاتا در این تمرینات محاسبه شد. از آزمونهای تحلیل واریانس با اندازههای تکراری و تی مستقل برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد. یافته ها نتایج مطالعه حاضر نشان داد نسبت فعالیت عضلات گلوتئال در تمرینات لانچ، اسکوات، کلام این سایدلیینگ، گام برداشتن به پهلو با مقاومت الاستیکی، پل دوطرفه و یکطرفه در گروه سالم نسبت به گروه کمردرد به طور معناداری بیشتر است (05/0>P). نتیجه گیری نسبت فعالیت الکتریکی عضلات گلوتئال به تنسور فاشیالاتا در افراد سالم و افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی تفاوت دارد. به نظر میرسد میتوان انجام تمرینات کلام این سایدلیینگ، گام برداشتن به پهلو با مقاومت الاستیکی، پل دوطرفه و یکطرفه را به این افراد به منظور انجام تمرینات توانبخشی پیشنهاد کرد، ولی انجام لانچ و اسکوات به این افراد پیشنهاد نمیشود.