اثر هشت هفته تمرین تناوبی شدید بر فعالیت سیستم یوبی کویتین - پروتئازوم در عضلة تند انقباض موش‌های صحرایی پس از انفارکتوس میوکارد - محمد رضا ذوالفقاری; غلامرضا نعمتی; امیر فتاحی (Sport Sciences Research Institute, 2020)
از مشخصههای مهم بیماران با نارسایی قلبی میتوان به ضعف عضلانی، تحمل‌نکردن اجرای فعالیت ورزشی و آتروفی عضلانی اشاره کرد؛ بنابراین، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) بر فعالیت سیستم یوبی کویتین-پروتئازوم در عضلة تند انقباض موشهای صحرایی پس از انفارکتوس میوکارد (MI) بود. MI با بستن شریان کرونری نزولی چپ (LAD) به‌مدت 30 دقیقه انجام شد. 32 موش صحرایی نر نژاد ویستار به‌طور تصادفی به چهار گروه کنترل MI(MI-CTL)، گروه MI-HIIT، گروه کنترل HIIT و گروه کنترل جراحی (Sham) تقسیم شدند. تمرین تناوبی شدید به‌مدت هشت هفته، سه روز در هفته و هر جلسه 30 دقیقه دویدن با شدت 85 تا 90 درصد Vo2max انجام شد. 24 ساعت بعد از آخرین جلسة تمرینی رتها بی‌هوش شدند و بافت عضلة بازکنندة طویل انگشتان پا (EDL) خارج شد. برای سنجش بیان متغیرها (Murf-1، P38 MAPK، NF-KB، TNF-a و NOX2) از روش RT-PCR استفاده شد. همچنین، از آزمون آماری تحلیل واریانس یک‌راهه و آزمون تعقیبی توکی برای تحلیل دادهها استفاده شد (P < 0.05). یافتههای پژوهش نشان دادند که تمرین HIIT موجب کاهش بیان NOX2 و TNF-a در گروه MI-HIIT نسبت به گروه کنترل و Shamشد (P = 0.03). این کاهشها با کاهش معنادار در بیان ژنهای Murf-1، P38 MAPK وNF-KB  در گروه MI-HIIT نسبت به گروه کنترل و Sham موازی بود (P < 0.05). همچنین، تغییر NOX2 در گروه HIIT نسبت به گروه کنترل و Sham معنادار بود (P < 0.05). با توجه به نتایج، تمرین HIIT احتمالاً به‌عنوان یک روش درمانی مؤثر موجب کاهش آتروفی عضلانی در عضلات تند انقباض بیماران قلبی میشود.