اثر دویدن با الگوهای مختلف بر مقادیر نرخ بارگذاری، ایمپالس و گشتاور آزاد طی دویدن - عارفه مختاری ملک آبادی; امیرعلی جعفرنژادگرو; میلاد علیپور ساری نصیرلو; الهام سرخه; مهدی مجلسی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2020)
مقدمه و اهداف سه نوع الگوی برخوردی پا وجود دارد که دوندهها از این الگوها استفاده میکنند که شامل الگوی پاشنه-پنجه، قسمت میانی پا-پاشنه و پنجه-پاشنه میباشد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثرات دویدن با الگوهای مختلف بر مقادیر نرخ بارگذاری، ایمپالس و گشتاور آزاد در سه بعد طی فاز اتکای دویدن میباشد. مواد و روش ها در مطالعه کارآزمایی و نیمهتجربی حاضر، 13 مرد سالم (سن: 8/2±6/26 سال، وزن بدن: 2/7±4/78 کیلوگرم) داوطلب شدند. دادههای نیروی عکسالعمل زمین بهوسیله یک صفحه نیروی کیستلر (نرخ نمونهبرداری: 1000 هرتز) اندازهگیری شد. از آزمون آنالیز واریانس دوسویه جهت تحلیل آماری در سطح معناداری 05/0 α=استفاده شد. یافته ها یافته های پژوهش حاضر نشان داد که میزان نیروی عکس العمل عمودی زمین طی فاز میانه اتکا دویدن پاشنه-پنجه بدون کفش نسبت به همین الگو در دویدن با کفش بیشتر بود. نیروی خارجی در فاز تماس پاشنه در دویدن پنجه-پاشنه نسبت به دویدن با الگوی پاشنه-پنجه کاهش معناداری را نشان داد. نرخ بارگذاری عمودی طی دویدن با کفش نسبت به بدون کفش در الگوی پاشنه-پنجه بزرگتر بود. نتیجه گیری با توجه به نتایح حاضر میتوان بیان نمود که الگوی دویدن پنجه-پاشنه میزان مولفهی خارجی و بنابراین میزان پرونیشن پا نسبت به الگوی پاشنه-پنجه کاهش پیدا نموده که میتواند سبب کاهش ریسک آسیب گردد.