بررسی میزان و علل مرگ مادران در یک دوره 10 ساله در یک بیمارستان دانشگاهی در شهر سمنان - صنم مرادان; محمد فروزش فر (Mashhad University of Medical Sciences, 2012)
مقدمه: میزان مرگ و میر مادران یک شاخص مهم بهداشتی در هر جامعه ای است و کاهش این میزان از اهداف مهم این جوامع می باشد. بر اساس منابع موجود، مراقبت های دوران بارداری و زایمان و کاهش تعداد بارداری مهمترین عامل در کاهش میزان مرگ و میر مادران می باشد و به همین علت آمار مرگ و میر مادران در کشورهای عقب مانده تا بیش از دو هزار مورد از هر صد هزار تولد و در کشورهای پیشرفته کمتر از 5 مورد در صد هزار تولد زنده گزارش شده است. لذا با توجه به اینکه تاکنون مطالعه ای در این زمینه در شهر سمنان انجام نشده، مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان مرگ مادران و علل آن در یک دوره زمانی 10 ساله در شهر سمنان انجام شد. روش‌کار: این مطالعه توصیفی گذشته نگر و مورد سری از اول فروردین 1379 لغایت 29 اسفند سال 1388 در بیمارستان امیرالمومنین (ع) سمنان انجام شد. در این مطالعه تعداد تولدهای زنده و تعداد مرگ مادران طی این دوره 10 ساله، از آمار موجود در بایگانی بیمارستان امیرالمومنین (ع) سمنان استخراج و سپس میزان مرگ مادران و علل و عوامل احتمالی مرتبط با آن بررسی و با استفاده از نرم افزار آماریSPSS (نسخه 16) مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت و با آمارهای جهانی مقایسه شد. یافته‌ها: تعداد مرگ مادران حدود 3/53 در صد هزار تولد زنده بود. شایع ترین علت مرگ های مستقیم مادران خونریزی حین زایمان و یا بعد از زایمان بود. 5 مورد ( (33/83%) مرگ ها از نوع مستقیم و 1 مورد  (%16/66) از نوع غیر مستقیم بود. داشتن سن بالا، سابقه انجام سزارین، انجام عمل سزارین در این بارداری و مولتی پار بودن جزء عوامل خطرزای مرگ مادران بود. نتیجه‌گیری: بیشترین نوع مرگ مادران از نوع مستقیم و شایع ترین علت آن خونریزی بود.