شناسایی و سطح‌بندی عوامل مؤثر بر تدریس اثربخش در دانشگاه‌های علوم پزشکی بر مبنای مدل‌سازی ساختاری تفسیری (مطالعه‌ی موردی: دانشگاه شهید صدوقی یزد) - میمنت عابدینی بلترک; سیروس منصوری; حمیدرضا کمالی اردکانی (Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, 2020)
با توجه به جایگاه آموزش و تدریس در دانشگاههای علوم پزشکی، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و سطحبندی عوامل مؤثر بر تدریس اثربخش در دانشگاههای علوم پزشکی بر اساس مدلسازی ساختاری تفسیری صورت گرفت. روش پژوهش، مطالعه موردی و به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری جهت سطحبندی عوامل و دستهبندی آنها استفاده شد. مشارکتکنندگان در پژوهش را اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد تشکیل میدادند که از بین آنها 9 نفر به عنوان متخصص در حوزه آموزش پزشکی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه محققساخته بود و روایی محتوایی آن توسط متخصصان آموزش پزشکی به تأیید رسید. یافتهها نشان داد که 10 عامل، از جمله تسلط مدرس بر موضوع، بیان انتظارات آموزشیِ روشن، قدرت رهبری و اداره کلاس، مشارکت فعال دانشجویان در فرایند تدریس به عنوان عوامل مؤثر بر تدریس اثربخش در دانشگاه علوم پزشکی به حساب میآیند. همچنین تحلیل سطحبندی عوامل نشان داد که دارای 7 سطح میباشد که از عمیقترین و تأثیرگذارترین سطح به سطحیترین و تأثیرپذیرترین سطح عوامل در مدل نشان داده شده است. بر این اساس؛ از آنجایی که تدریس اثربخش به عنوان یکی از رسالتهای دانشگاههای علوم پزشکی به حساب میآید، توصیه میشود تا مدرسان در فرایند تدریسِ خود عوامل مورد نظر را در نظر بگیرند.