تاثیر تغییرات الگوی حرکتی اندام فوقانی بر متغیرهای بیومکانیکی راه رفتن (مطالعه مروری) - راضیه یوسفیان ملا; حیدر صادقی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2020)
مقدمه و اهداف نوسان اندام فوقانی در حین راه رفتن به عنوان عاملی تعاملی بین دست ها، پاها و تنه به اثبات رسیده است و دارای تاثیرات مهمی بر الگوی طبیعی راه رفتن اندام تحتانی میباشد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر تغییرات الگوی حرکتی اندام فوقانی بر متغیرهای بیومکانیکی راه رفتن بوده است. مواد و روش ها مطالعه حاضر به وسیله بررسی پایگاه های Scopus، PubMed، Google Scholar، Ovid، Science Direct، ProQuest، Mesh، DOAJ، Medline، Clinical Key در بازه زمانی 1990 تا 2019، با استفاده از واژگان مرتبط با موضوع انجامشده و مقالات با توجه به معیارهای ورود و خروج انتخاب گردیدند. یافته ها یافته های تحقیق حاضر حاکی از این بود که تغییر الگوهای اندام فوقانی تاثیرات متفاوتی بر متغیرهای کینماتیکی، فضایی زمانی و کینتیکی راه رفتن دارد. نتیجه گیری متغیرهای مربوط به فرکانس و طول گام و سرعت در ارتباط با حیطه های کینماتیکی و فضایی زمانی و نیز متغیر گشتاور در حوزه کینتیک بیشترین تغییرات را در هنگام تغییر این الگوها نشان میدهد.