تأثیر استفاده طولانی مدت از کینزیوتیپ بر عملکرد و تعادل کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک: مروری روایی - Bahareh Ziaei; Reza Azizi-Malamiri; Gholamhosein Nassadj (Vesnu Publications, 2020)
مقدمه: فلج مغزی به گروهی از اختلالات دایمی وضعیت بدن و حرکت اطلاق می‌گردد که ناشی از ضایعات غیر مخرب در مغز جنین یا نوزاد می‌باشد و می‌تواند منجر به اختلال در ساختار و عملکرد و محدودیت فعالیت بدن شود. بنابراین، به علت بروز چنین اختلالاتی، انجام درمان به‌موقع ضروری است. تکنیک کینزیوتیپ یک روش غیر تهاجمی، مقرون به صرفه، تا حدودی نوین و قابل دسترس برای درمان برخی از ضایعات و عملکرد این کودکان می‌باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر، مرور منابع به منظور بررسی اثرات استفاده طولانی مدت از تکنیک کینزیوتیپ بر بهبود عملکرد و تعادل کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک بود. مواد و روش‌ها: با استفاده از کلمات کلیدی انگلیسی «Balance، Function، Kinesio tape، Kinesio taping، Cerebral Palsy و CP» و کلمات کلیدی فارسی «کینزیوتیپ، فلج مغزی، فلج مغزی اسپاستیک، عملکرد و تعادل» در پایگاه‌های اطلاعاتی Scopus، Ovid، ProQuest، ScienceDirect، Google Scholar، PubMed و Scientific Information Database (SID)، 14 مقاله بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شد و پس از مرور بر اساس محل به کار بردن کینزیوتیپ روی بدن، دسته‌بندی گردید. یافته‌ها: تکنیک کینزیوتیپ باعث بهبود فعالیت‌هایی مانند بلند شدن از حالت نشسته، راه رفتن، نشستن، گرفتن و رها کردن و حرکات مجزای انگشتان دست، الگوهای حرکتی اندام‌های فوقانی و تحتانی، فعالیت‌های روزمره زندگی و تعادل تنه در وضعیت نشسته و یا در حین راه رفتن می‌شود. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که استفاده طولانی مدت از کینزیوتیپ می‌تواند در کنار سایر درمان‌های توان‌بخشی، برای بهبود عملکرد و تعادل کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک مؤثر باشد.