تجربه بارداری برنامه ریزی نشده در زنان مراجعه‌ کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر مشهد: یک مطالعة پدیدارشناسی - رقیه بایرامی; علی تقی پور; حسین ابراهیمی پور (Mashhad University of Medical Sciences, 2014)
مقدمه: بارداری برنامه ریزی نشده، یکی از مشکلات بهداشتی و اجتماعی شایع در کشور می‌باشد که بر سلامت مادران و نوزادان تأثیر سوء دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تجربیات فردی و درک زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر مشهد از پدیده بارداری برنامه ریزی نشده انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کیفی با رویکرد پدیدارشناسی در سال 1391 بر روی زنانی که بارداری برنامه ریزی نشده داشتند، انجام شد. نمونه گیری به روش مبتنی بر هدف انجام شد و تا اشباع داده ها، حجم نمونه به 10 نفر رسید. جهت گردآوری داده ها از مصاحبه عمیق بر اساس پرسش‌های نیمه ساختارمند استفاده شد. تمام مصاحبه ها ضبط و سپس بر روی کاغذ پیاده سازی شد. داده ها با استفاده از روش کولیزی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: مواجهه با تنش (واکنش روانی، تطابق، تصمیم گیری و اقدام به سقط)، توجیه (علت ناخواسته دانستن بارداری، علت بروز بارداری ناخواسته)، تغییر در نقش (تغییر در نقش مادری، تغییر در نقش همسری، تغییر در وظایف روزمره) و واکنش اطرافیان، درون مایه های اصلی و فرعی استخراج شده در این مطالعه بودند. نتیجه‌گیری: زنان با بارداری برنامه ریزی نشده، دچار فشارهای روحی و روانی شدیدی در بارداری هستند. ضروری است مراقبین بهداشتی به این زنان و همسرانشان در گذر از این دوره بحرانی کمک کنند.