بررسی آلودگی برخی اسباب بازی های پلاستیکی توزیع شده در همدان به فلزات سنگین در سال 1394 - سهیل سبحان اردکانی; بهاره بابایی (Mashhad University of Medical Sciences, 2016)
زمینه و هدف: استفاده از اسباب‌بازی در رشـد و تحول کودکان نقش اسـاسی دارد. کودکان به‌دلیل استفاده از اسباب‌بازی‌های آلوده به فلزات سنگین ممکن است در خطر ابتلا به انواع بیماری قرار‌گیرند. از این‌رو کنترل کیفیت اسباب‌بازی‌ حایز اهمیت است. لذا این پژوهش با هدف بررسی فلزات سنگین آرسنیک، سرب، کادمیوم و کروم در اسباب‌بازی‌های پلاستیکی تولید داخل و وارداتی عرضه‌شده در بازار شهر همدان در سال 1394 انجام یافت.مواد و روش‌ها: پس از تهیه 30 نمونه اسباب‌بازی‌، مراحل آماده‌سازی و هضم آن‌ها در آزمایشگاه انجام یافت غلظت عناصر در نمونه‌ها توسط دستگاه جذب اتمی خوانده شد. پردازش آماری داده‌ها نیز توسط نرم‌افزار SPSS انجام یافت.یافته‌ها: نتـایج نشان‌داد که بیشینه میانگین غلظت عناصـر برحسب میلی‌گرم در کیلوگرم در نمونه‌های اسباب‌بازی‌ تولید داخل و وارداتی به‌ترتیب با 5/41±6/20 و 2/12±7/58 مربوط به عناصر کروم و سرب می‌باشد. همچنین میانگین غلظت هیچ‌کدام از عناصر بیش‌تر از رهنمود‌های سازمان ملی استاندارد ایران و کمیسیون اروپا نمی‌باشد. نتیجه‌‌گیری: هرچند نتایج این پژوهش بیان‌گر عدم تجاوز میانگین غلظت عناصر مورد بررسی در نمونه‌های اسباب‌بازی است، اما با توجه به ‌این‌که مواد شیمیایی موجود در اسباب‌بازی‌ها در اثر لیسیدن، جویده‌شدن و بلعیدن آن‌ها توسط کودکان به بدن وارد می‌شود، در صورت غیر استاندارد بودن اسباب‌بازی احتمال قرارگرفتن کودکان در معرض مخاطره فلزات سنگین وجود دارد. از این‌رو نسبت به پایش مداوم آلاینده‌ها از جمله فلزات سنگین در انواع اسباب بازی‌ عرضه‌شده در کشور به‌منظور حفظ سلامت کودکان توصیه می‌شود.