بررسی تاثیر مداخلات مبتنی بر حس بر رفتارانطباقی کودکان مبتلا به اختلالات طیف اتیسم - صفورا عزیزی; پروین راجی; تهمینه موسوی; مهدی علیزاده; الهام فقیه زاده (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2019)
مقدمه و اهداف بین بیشپاسخدهی حسی در کودکان اتیسم و مشکلات توجهی رابطه مثبتی وجود دارد. همچنین کمپاسخدهی حسی با مشکلاتی در بروز رفتارهای تطابقی، مهارتهای ارتباطی و مهارتهای اجتماعی همراه است. هدف از مطالعه حاضر بررسی مداخلات مبتنی بر حس بر رفتار انطباقی کودکان اتیسم با عملکرد بالا بود. مواد و روش ها مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی بود که بر روی 50 کودک با اختلال طیف اتیسم که به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند، انجام گرفت. جهت جمعآوری اطلاعات از ابزار ارزیابی پرسشنامه رفتار تطابقی واینلند استفاده شد. اﯾﻦ ارزﯾﺎﺑﯽﻫﺎ در دو ﻓﺎﺻﻠﻪ زﻣﺎﻧﯽ (ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﻣﺪاﺧﻠﻪ و ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ از اﺗﻤﺎم ﻣﺪاﺧﻠﻪ) اﻧﺠﺎم گرفت. گروه کنترل، مداخلات رایج کاردرمانی را دریافت کردند و گروه مداخله علاوه بر مداخلات رایج از پروتکل حسی این مطالعه نیز بهرهمند شدند. دادههای حاصل از پرسشنامهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای Paired T Test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها بر اساس یافتههای بهدستآمده از آنالیز آماری بین گروهی، بین میانگین نمرات رفتار تطابقی کودکان مبتلا به طیف اتیسم در دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد (قلمرو مهارتهای ارتباطی (575/0P=)، مهارتهای روزمره زندگی (702/0P=)، اجتماعی شدن (449/0P=) و رفتار ناسازگارانه (605/0P=). نتیجه گیری مداخلهی مبتنی بر حس بر روی رفتار انطباقی کودکان اتیسم تاثیر نداشته است و با توجه به این که رفتار تطابقی به حسهای ثانویه (بویایی، چشایی، شنوایی) مرتبط است، پیشنهاد میشود در مداخلات کوتاهمدت این متغیر هم مد نظر قرار داده شود.