تأثیر انواع کانون توجه بر اجرای عوامل آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت دانش‌آموزان - مجید پهلوان یلی; مهدی شهبازی (Sport Sciences Research Institute, 2018)
هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر انواع کانون توجه بر اجرای عوامل آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت دانش‌آموزان و تعامل بین نوع کانون توجه و سطح آمادگی جسمانی بود. تعداد 12 دانش‌آموز با سطح آمادگی جسمانی بالا و 12 دانش‌آموز با سطح آمادگی جسمانی پایین با دامنة سنی 17-15 سال به‌ روش نمونه‌گیری هدفمند، به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. آزمودنی‌ها اجزای عضلانی- اسکلتی آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت (درازو‌نشست، خم‌شدن به جلو و بارفیکس اصلاح‌شده) را طی سه روز و با فاصلة یک‌هفته‌ای بین روزها انجام دادند. در روز اول، دستورالعمل توجهی ارائه نشد. در روزهای دوم و سوم، آزمودنی‌ها تمرکز بیرونی یا درونی را به‌طور تصادفی و همتراز‌شدة متقابل اتخاذ کردند. تحلیل داده‌ها با روش‌های آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و تعقیبی حداقل تفاوت معنی‌دار انجام شد. نتایج نشان داد که در گروه آمادگی جسمانی بالا، تمرکز بیرونی نسبت به درونی یا کنترل باعث برتری معنادار در آزمون‌های درازو‌نشست، خم‌شدن به جلو و بارفیکس اصلاح‌شده می‌شود. همچنین، در گروه آمادگی جسمانی پایین، تمرکز بیرونی نسبت به درونی یا کنترل به اجرای بهتر معنا‌دار در آزمون‌های خم‌شدن به جلو و بارفیکس اصلاح‌شده منجر می‌شود. تمرکز درونی نسبت به کنترل به برتری معنا‌دار در آزمون بارفیکس اصلاح‌شدة گروه آمادگی جسمانی بالا منجر می‌شود. براساس نتایج، ارائة دستورالعمل تمرکز بیرونی منجر به برتری اجرا در ارزیابی اجزای عضلانی- اسکلتی آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت، صرف‌نظر از سطح مهارت می‌شود. همچنین، درحین ارزیابی باید از ارائة دستورالعمل تمرکز درونی به‌ویژه در افراد با سطح آمادگی جسمانی بالا اجتناب شود.