اثر دوازده جلسه تمرینات تحریک دهلیزی بر عملکرد تعادلی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی - امیرحمزه سبزی; سمانه دامن پاک; منوچهر ططری حسن گاویار (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2019)
مقدمه و اهداف یکی از مشخصههای بارز کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی، کنترل پاسچر ضعیف است. این کودکان کمتر قادر به کنترل تعادل خود در موقعیتهای متغیر هستند، به این دلیل که آنها به اختلالات تعادلی در مقایسه با همسالان خود آهستهتر پاسخ میدهند. از این رو هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی تاثیر دوازده جلسه تمرینات تحریک دهلیزی بر عملکرد تعادلی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی بود. مواد و روش ها مطالعه حاضر از نوع تجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه کنترل بود که در آن 30 کودک مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. به منظور ارزیابی تعادل پویا و ایستا از آزمون راه رفتن پاشنه به پنجه و آزمون اصلاحشده لکلک استفاده گردید. پروتکل تمرینی شامل انجام تمرینات تحریک دهلیزی به مدت دوازده جلسه، هر هفته سه جلسه و هر جلسه 45 دقیقه بود. یافته ها تفاوت معناداری بین گروههای آزمایش و کنترل در پسآزمون تعادل پویا و ایستا مشاهده شد؛ به طوری که میانگین نمرات تعادلی در گروه آزمایش نسبت به کنترل بهتر بود. نتیجه گیری به نظر می‌رسد مداخلات تمرینی تحریک دهلیزی به مدت دوازه جلسه میتواند جهت بهبود تعادل پویا و ایستا کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی موثر باشد.