ارتباط سن شروع استفاده از عینک و تغییرات عیوب انکساری در کودکان مبتلا به ایزوتروپیای تطابقی - محمد آقازاده امیری; شکوفه صالحی پور باورصاد; محمدرضا اکبری; سید مهدی طباطبایی; آرش میرمحمد صادقی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2016)
مقدمه و اهداف ایزوتروپیای تطابقی شایعترین نوع استرابیسم در بین کودکان است و درمان اولیه آن اصلاح کامل عیوب انکساری می باشد. با توجه به اینکه امتروپیزیشن توسط وضعیت انکساری چشم و حدت بینایی کنترل می شود، اصلاح هایپروپی در سنین کودکی ممکن است سبب تداخل در امتروپیزیشن شود. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط سن شروع استفاده از عینک و تغییرات عیوب انکساری در کودکان مبتلا به ایزوتروپیای تطابقی است. مواد و روش ها در این مطالعه مقطعی پرونده های پزشکی بیماران مبتلا به ایزوتروپیای تطابقی انکساری (ایزوتروپیایی که میزان آن پس از اصلاح کامل رفرکشن سیکلوپلژیک به کمتر از ۱۰ پریزم دیوپتر کاهش یابد) مرور شدند و داده های انکساری برای سه گروه کودکان بر اساس سن شروع استفاده از عینک تحلیل شد. یافته ها ۶۲ بیمار وارد مطالعه شدند. سن میانگین شروع استفاده از عینک 5/2 سال و متوسط طول دوره پیگیری، ۹/۱ سال بود. ارتباط بین سن شروع استفاده از عینک با اسفریکال اکیوالان و هایپروپی از نظر آماری معنی دار بود (05/0>p) ولی با آستیگماتیسم معنی دار نبود (05/0