Satysfakcja studentów uczących się w trybie d-learningu jako wskaźnik instytucjonalnego sukcesu w szkolnictwie wyższym - Gabriella Pusztai; Ágnes Engler (Jesuit University Ignatianum in Krakow, 2014)
W systemie szkolnictwa wyższego na Węgrzech prywatne kursy korespondencyjne odgrywają równie istotną rolę jak "pełnoetatowe kursy" finansowane przez państwo. Uczestnicy kursów korespondencyjnych to najczęściej osoby pracujące, które pragną uzupełnić swoje wykształcenie. Uczelnie wyższe zabiegają o studentów kursów korespondencyjnych, stąd też satysfakcja tych studentów wymaga bliższej analizy. Badawcze zagadnienia wskazują na istotny czynnik wpływający na satysfakcję studentów kursów korespondencyjnych, jakim jest nie tylko poziom nauczania oferowany przez poszczególne uczelnie wyższe, ale również samo zaangażowanie indywidualnych studentów w naukę. Satysfakcja studentów zależy od różnych czynników (m.in. od oczekiwań, wstępnych rozważań). Bean i Bradley wskazują w tym przypadku na emocjonalną postawę, która wiąże się z izolacją i niezadowoleniem "studentów pełnoetatowych". Badania przeprowadzone przez kilku międzynarodowych i węgierskich naukowców potwierdziły związek zachodzący pomiędzy brakiem satysfakcji i brakiem "zakorzenienia" studentów. W ramach realizacji projektu badawczego Learning Regions in Hungary: From Theories to Realities przeprowadziliśmy ankietę wśród studentów trzech najważniejszych uczelni wyższych studiujących w niepełnym wymiarze studiów (N = 1092). Poprosiliśmy studentów o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Jaki związek zachodzi pomiędzy motywacją lub zaangażowaniem a osiągnięciami? Jakiego rodzaju wymagania i żądania przemieniają studentów studiów korespondencyjnych w studentów uczelni wyższych?