کارکردهای اجرایی در کودکان اتیسم: مقایسه توانایی طرح ریزی در کودکان اتیسم و کودکان طبیعی 6 تا 12 سال - فاطمه پرویزی; لاله لاجوردی; مهدی علیزاده زارع; حسن عشایری (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2016)
مقدمه و اهداف پژوهش حاضر توانایی طرحریزی (planning ) را بررسی میکند که از جمله مهمترین کارکردهای اجرایی در انجام تکالیف روزمره و نیز یادگیری در زمینه ی کنش های رفتاری و حرکتی است. این توانمندی اجرایی نوعی مهارت شناختی است که نیاز به نمایانگری، ارزیابی و نوسازی اعمال به صورت مداوم دارد. مواد و روش ها در این پژوهش توصیفی- تحلیلی مقطعی، 30 کودک 6 تا 12 سال در دو گروه 15 نفره شامل کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا با میانگین سنی 86/7 سال و گروه کودکان طبیعی با میانگین سنی 8 سال بر اساس نمونه گیری غیرتصادفی انتخاب و مقایسه شدند. برای به دست آوردن داده ها از آزمون عصبی روان شناختی CANTAB و آزمون هوش وکسلر کودکان استفاده شد. دادهها نیز با آزمون t مستقل تحلیل شدند.    یافته ها کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا در طرحریزی، با گروه کودکان طبیعی تفاوت معناداری در مراحل  طرحریزی و حرکت ، یعنی زمان فکر کردن ابتدایی، زمان فکر کردن بعدی و تعداد حرکت برای حل مشکلات داشتند. نتیجه گیری نتایج بالا نشان می دهند کودکان اتیسم با عملکرد بالا در زمینه طرحریزی که یک توانمندی ذهنی پایه برای بسیاری از اهداف روزمره یک فرد است، از ضعف قابل توجهی برخوردارند. البته این عدم توانمندی در کنار گزارش های دیگری است که اشاره به ضعف این کودکان در حوزه های دیگر کارکردهای اجرایی دارند.