YOĞUN BAKIM HEMŞİRELERİNİN SPİRİTÜEL İYİ OLUŞLARI İLE MANEVİ BAKIM ALGILARININ DEĞERLENDİRİLMESİ - Dilek Aygin; Özcan Kutlu; Coşkun Ermin (Sakarya University, 2020)
Amaç: Tanımlayıcı tipteki bu araştırma, yoğun bakım hemşirelerinin spiritüel iyi oluşlarının manevi bakım algılarını nasıl etkilediğini incelemek amacıyla yapıldı. Yöntem: Araştırmanın örneklemini bir üniversite hastanesinde çalışan 75 yoğun bakım hemşiresi oluşturdu. Veriler Spiritüel İyi-Oluş Ölçeği (SİOÖ) ve Maneviyat ve Manevi Bakım Algılama Ölçeği (MMBAÖ) kullanılarak Nisan-Mayıs 2019 tarihleri arasında toplandı. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerinin toplam SİOÖ düzeylerinin 120.57±11.43 gibi yüksek ve toplam MMBAÖ puanının 62.86±7.33 gibi orta düzeyde olduğu bulundu. Yaş ile spiritüel iyi oluş ölçek toplam puanı arasında düşük düzeyde pozitif yönlü ilişki bulunurken (p=0.004; p lt;0.05), MMBAÖ toplam puan ile anlamlı bir ilişki bulunmadı (p gt;0.05). Her iki ölçek puanının cinsiyet, eğitim düzeyi, çalışılan birim, çalışma şekli, hemşire yakını olmanın SİOÖ ve MMBAÖ toplam puanlarını etkilemediği ve aralarında anlamlı bir fark olmadığı belirlendi. Çocuğu olan hemşirelerin SİOÖ toplam puanı çocuğu olmayanlara göre anlamlı farkla daha yüksekti. Çalışma yılı arttıkça spiritüel iyi oluşlarının artığı görüldü. Hemşirelerin çoğunluğunun yoğun bakım hastalarının spiritüel bakıma ihtiyaçları olduğunu belirtmesine rağmen (%78.7), ihtiyaç olmadığını bildirenlerle ölçek toplam puanı arasında anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Bu çalışma sonucunda, hemşirelerin spiritüel iyi oluşlarının yüksek ve manevi bakım algılarının orta düzey olduğu görüldü. Alanda daha uzun süre çalışanların ve çocuğu olanların puanlarının ise anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlendi.