مطالعه آزمایشگاهی و سینتیکی حذف نیترات از آب توسط جاذب نانوکامپوزیت Fe3O4/ ZnO /Cellulose - لاله رومیانی; مهسا مستوفی پور (Mashhad University of Medical Sciences, 2023)
زمینه و هدف: نیترات به‌عنوان یکی از شاخص‌های شیمیایی آلودگی آب مورد بررسی قرار می‌گیرد. نیترات به دلیل حلالیت بالا در آب، رایجترین آلاینده محسوب میشود که میتواند سلامت انسان را تهدید کند. مطالعه حاضر با هدف بررسی حذف نیترات از محیطهای آبی با استفاده از نانوکامپوزیت Fe3O4/ZnO/cellulose انجام شد. مواد و روشها: این تحقیق به‌صورت تجربی در یک رآکتور ناپیوسته انجام شد. متغیرهای مؤثر بر فرآیند جذب شامل: pH (2، 4، 6، 8 و 10)، زمان تماس (25، 50، 75، 100، 125، 150، 175، 200، 225، 250، 275 و 300 دقیقه)، غلظت نیترات (0، 50، 100، 150، 200 و 250 میلیگرم بر لیتر)، دوز جاذب (0، 2، 4، 6، 8 و 10 گرم بر لیتر) و سرعت اختلاط (0، 50، 100، 150، 200 و 250 دور بر دقیقه) بودند. سینتیک و ایزوترم‌های جذب نیز تعیین شد. برای اندازه‌گیری غلظت نیترات از دستگاه اسپکتوفتومتری و برای تعیین خصوصیات جاذب از میکروسکوپ الکترونی روبشی و طیفسنج مادون قرمز استفاده شد. یافته ها: بر اساس نتایج، pH بهینه جذب 6 بود و با افزایش زمان تماس، مقدار جاذب و راندمان جذب افزایش یافت. سطح ویژه جاذب 10 مترمربع بر گرم به‌‌دست‌ آمد. آزمایش FTIR نشان داد که گروههای عاملی موجود بر روی جاذب، نقش مهمی در جذب نیترات داشتند. دادههای آزمایشگاهی از سینتیک درجه دوم تبعیت نموده و همچنین ایزوترم فروندلیچ برای توصیف فرآیند جذب، مطابقت بهتری داشت. نتیجه گیری: با توجه ‌به نتایج به‌‌دست ‌آمده، نانوکامپوزیت Fe3O4/ZnO/cellulose میتواند نیترات را با راندمان بالایی از محلول آبی جذب نماید.