İki farklı Co-Cr HBP alaşımının mekanik özelliklerinin karşılaştırılması - Cem Kurtoglu; Yurdanur Ucar (Cumhuriyet University, 2011)
Purpose: The purpose of this study was to compare the mechanical properties of two different removable partial denture alloys that are commonly used in Çukurova University Faculty of Dentistry. Material and Methods: Using two different Co-Cr alloys; Magnum H60 (MESA, Travagliato, Italy) and Biosil F (Degussa Dental, GmbH, Hanau, Germany) ten tensile test specimens were prepared for each group according to the ADA specification number 14. Specimens were loaded to crack. Ultimate tensile strength and percent elongation of two groups were compared using Mann Whitney U test (α=0.05). Crack surfaces were investigated using a stereomicroskop. Results: A statistically significant difference was found between ultimate tensile strength of Magnum H60 (828 ± 17.3 MPa) and Biosil F (782 ± 51.6) (α =0.01). Percent elongation of Magnum H60 and Biosil F were found as 6.77 ± 1.62 and 6.32 ± 2.38, respectively. No significant difference was found among the two groups when the percent elongation was compared (α =0.496). Stereomicroscope images that are taken from the crack surfaces of both groups show similarities. Porotic structures and cracks that formed during solidification of the alloys can be seen on crack surfaces. Conclusion: Both of the Co-Cr removable partial denture alloys tested in the current study seem capable of serving in the mouth for a long time. ÖZET Amaç: Bu çalışmanın amacı Çukurova Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'nde sıklıkla kullanılmakta olan iki farklı hareketli bölümlü protez alaşımının mekanik özelliklerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Magnum H60 (MESA, Travagliato, İtalya) ve Biosil F (Degussa Dental, GmbH, Hanau, Almanya) olmak üzere iki farklı Co-Cr alaşımı kullanılarak her grup için 10 örnek olmak üzere ADA'nın 14 nolu şartnamesine göre çekme testi örnekleri hazırlanmıştır. Örnekler kırılana kadar devam ettirilen çekme testinde iki grubun maksimum çekme dayanıklılığı ve uzama yüzdesi değerleri Mann Whitney U testi kullanılarak karşılaştırılmıştır (α=0.05). Kırılma yüzeyleri stereomikroskop kullanılarak incelenmiştir. Bulgular: Magnum H60 grubunun maksimum çekme dayanıklılığının (828 ± 17.3 MPa) Biosil F'nin dayanıklılığından (782 ± 51.6) istatistiksel açıdan anlamlı ölçüde yüksek olduğu bulunmuştur (α =0.01). Magnum H60 ve Biosil F gruplarının uzama yüzdeleri sırası ile 6.77 ± 1.62 ve 6.32 ± 2.38 olarak bulunmuştur. İki grubun uzama yüzdeleri arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır (α =0.496). Kırılma yüzeylerinden alınan stereomikroskop görüntüleri benzerlik göstermektedir. Her iki gruba ait örneklerin kırılma yüzeyinde alaşımın sertleşmesi sırasında oluşmuş porotik yapılar ve çatlaklar izlenmektedir. Sonuç: Bu çalışmada test edilen Co-Cr alaşımlarının her ikisi de mekanik özellikleri açısından hareketli bölümlü protezlerin ağızda uzun süre kullanımı için uygundur. Anahtar Kelimeler: Hareketli bölümlü protezler, Co-Cr alaşımları, maksimum çekme dayanımı, uzama yüzdesi