تأثیر شدت های مختلف فعالیت هوازی قبل از مصرف گلوگز، بر شاخص عروقی قلبی - مچ پایی متعاقب آن، در زنان فعال و غیر فعال - عادل دنیایی; فاطمه سادات تقی آبادی; فرهاد غلامی (University of Birjand, 2022)
زمینه و هدف: تغذیه نامناسب و افزایش رفتارهای غیرفعال، خطر بیماری‌های مزمن از جمله بیماری‌های قلبی- عروقی، فشارخون، سختی شریانی و دیابت را افزایش می‌دهد؛ در حالی که فعالیت‌ بدنی می‌تواند در تعدیل این شرایط نقش داشته باشد. هدف از این تحقیق، بررسی تاثیر شدت‌های مختلف فعالیت هوازی قبل از مصرف گلوگز، بر شاخص عروقی قلبی - مچ پایی (CAVI) متعاقب آن، در زنان فعال و غیر فعال بود. روش تحقیق: تحقیق از نوع نیمه تجربی و شرکت کنندگان را  27 نفر زن، شامل 15 بازیکن فوتسال در گروه فعال و 12 دانشجوی غیرتربیت بدنی در گروه غیر فعال در دامنه سنی 18 تا 35 سال؛ تشکیل می‌دادند. هر گروه طی سه روز مجزا (دویدن با یکی از شدت‌های 25، 65 و 85 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره) به صورت متقاطع در تحقیق شرکت کردند. در هر جلسه ابتدا CAVI اندازه‌گیری شد. در مرحله بعد دویدن بر روی نوارگردان (با یکی از سه شدت انتخابی) اجرا شد و پس از گذشت 15دقیقه، مقدار 75 گرم گلوکز مصرف گردید. با سپری شدن 15 و 45 دقیقه پس از مصرف گلوکز، مرحله دوم و سوم اندازه‌گیری CAVI انجام گردید. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر  و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی داری 0/05>p استفاده شد. یافته‌ها: هرچند در ابتدای هر سه جلسه، CAVI  گروه غیرفعال بالاتر بود؛ مصرف گلوکز متعاقب اجرای فعالیت با دو شدت 25 درصد (0/005=p) و 65 درصد (0/01=p) حداکثر ضربان قلب ذخیره، موجب تغییر معنی دار CAVI درگروه فعال به نسبت گروه غیرفعال شد؛ بدان معنی‌که کاهش CAVI متعاقب این دو فعالیت و مصرف گلوکز در گروه فعال رخ داد. نتیجه‌گیری: به نظر می رسد پاسخ‌دهی سختی شریانی زنان فعال و غیرفعال به مصرف گلوکز پس از فعالیت بدنی، به ویژه در شدت‌های پایین، از الگوی متفاوتی پیروی می کند.