آزمون‌های ارزیابی عملکردی بی‌ثباتی مچ پای ورزشکاران: مروری بر مطالعات - علی اصغر نورسته; لاله پوریا منش; حامد زارعی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2021)
زمینه و هدف: آسیب‌های مفصل مچ پا و اسپرین خارجی آن یکی از متداول‌ترین آسیب‌های ورزشی هستند. شناخت این آسیب به وسیله آزمون‌های عملکردی، می‌تواند منجر به کاهش بروز آسیب مجدد و کمتر شدن هزینه‌های ورزشکاران و کاهش دور ماندن آن‌ها از میادین ورزشی شود و مسیر بازتوانی و بازگشت به ورزش را برای ورزشکاران هموار می‌کند. بنابراین هدف این مطالعه، گردآوری آزمون‌های عملکردی تعیین‌کننده بی‌ثباتی مچ پا و جمع‌بندی کلی پیرامون این آزمون‌هاست.مواد و روش‌ها: در این مطالعه، جست‌وجوی جامع برای شناسایی مقالات و مطالعات انجام‌شده پیرامون آزمون‌های عملکردی بی‌ثباتی مچ پا در پایگاه‌های وب‌ آو ساینس، ساینس دایرکت، مدلاین، پابمد، گوگل اسکالر، اسکوپوس، پدرو و کاکرین در بازه زمانی 1994 تا 2020 صورت گرفت. علاوه بر این، جست‌وجوی دستی و بررسی کامل منابع مقالات نیز انجام شد.یافته‌ها: 23 مقاله که با 49 آزمون مختلف، ارزیابی عملکردی بی‌ثباتی مچ پا را مورد مطالعه قرار داده بودند انتخاب شدند و نتایج آن‌ها گزارش شد. 25 آزمون مرتبط با عملکرد،7 آزمون سیستم کنترل پاسچر، 10 آزمون به صورت خود‌گزارشی و 7 آزمون سیستم نمره‌دهی برای ارزیابی عملکردی مچ پا شناسایی شد.نتیجه‌گیری: با مرور مطالعات مشخص شد که مطالعات با 4 گروه آزمون‌های متفاوت، به بررسی ارزیابی عملکردی بی‌ثباتی مچ پا ورزشکاران پرداخته‌اند. این مطالعه به صورت کلی به شناسایی، معرفی و توضیحات کلی در مورد چگونگی اجرای آزمون‌های ارزیابی عملکردی بی‌ثباتی مچ پا پرداخته است. بنابراین نیاز است با جزئیات بیشتری این 4 گروه آزمون مورد بررسی قرار گیرد تا مشخص شود کدام‌یک از این 4 گروه آزمون‌، ارزیابی دقیق‌تری از بررسی عملکردی بی‌ثباتی مچ پا ورزشکاران ارائه می‌دهند.