احساس تنهایی، استقلال و هویت در نوجوانان ناشنوا - سیده زینب موسوی; گیتا موللی; نسرین موسوی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2018)
مقدمه و اهداف نوجوانی به عنوان دوره تغییرات سریع در بسیاری از جنبهها مانند جسمی، شناختی و اجتماعی در نظر گرفته شده است. نوجوانان ناشنوا در یک کشمکش و تقلا برای کسب هویت، استقلال و بهبود سیر تکاملی خودشکوفایی، با دشواریها و پیچیدگیهای زیادی مواجه هستند. در حالی که نگرشهای غالبی و سوگیرانه به ناشنوا باعث میشود آنها به عنوان یک ناشنوا و نه به عنوان یک دختر یا پسر نوجوان/جوان در نظر گرفته شوند. مقاله حاضر به بررسی و مرور مسائل متعددی میپردازد که زندگی افراد نوجوان ناشنوا را تحت تأثیر قرار میدهد، از جمله هویت، استقلال و احساس تنهایی. مواد و روش ها در مطالعه مروری حاضر سعی شد مطالعات پژوهشی درباره مسائلی که یک نوجوان ناشنوا در دوران بلوغ تجربه میکند، مورد بررسی قرار گیرد. پژوهشهای فارسیزبان و انگلیسیزبان در خصوص مسائل نوجوانان ناشنوا از سال 1981  تاکنون از طریق موتورهای جستجویSID، SAGE، WILEY، SCOPUS، SCIENCE DIRECT، EMERALD، ERIC PUBMED مورد استفاده قرار گرفت. واژههای کلیدی که در سایتها مورد جستجو قرار گرفت شامل شنوایی، ناشنوایی، اختلالات شنوایی، نقص شنوایی و واژههای نوجوانی، جوانی، بلوغ و واژههای مرتبط با مسائل نوجوانان شامل: هویت، استقلال، احساس تنهایی، خودپنداره میباشد. یافته ها بررسی مطالعات نشان داد عوامل بسیاری در مسأله هویت، استقلال و احساس تنهایی نوجوانان ناشنوا مؤثرند که به منظور تسهیل گذر از دوره نوجوانی و پیشگیری و کاهش مشکلات و مسائل روانی-اجتماعی نوجوانان ناشنوا باید در جستوجوی راهکارهای ضروری باشیم. نتیجه گیری با انجام پژوهشهای هدفمندانهتر و جمعآوری اطلاعات میتوان شکافها و خلأهای اطلاعاتی را آشکار و برنامههای پژوهشی آینده که میتواند باعث بهبود رشد مطلوب در نوجوانان ناشنوا شود را فراهم ساخت. تصمیمات والدین برای استفاده از کاشت حلزون/سمعک، نوع مدرسه، انتخاب نوع روابط، ارتباط مناسب در خانه و داشتن گروهی که فرد بتواند خود را با آن هماهنگ نماید، میتواند به نوجوان ناشنوا هویت بخشد و احساسات منفی او را به حداقل برساند.