Effect of different surface modifications on the bonding of a soft liner to a denture base material - Canan Akay; Gülbahar Erdinç; Emre Mumcu (Selçuk University, 2020)
Amaç: Çalışmanın amacı, polidimetilsiloksan protez astarının farklı boyutlardaki alüminyum oksit parçacıkları ile kumlanmış olan protez kaide maddesine gerilme bağlanma mukavemetini araştırmaktır. Gereç Yöntemler:  Kırk adet iki parçadan dikdörtgen prizma şeklinde ısı ile polimerize edilmiş akrilik örnekler bağlantı dayanımıiçin değerlendirilecektir. Örnekler uygulanan yüzey işlemine göre 4 test grubuna ayrılmıştır. Grup I: Yüzey işlemi uygulanmayan (kontrol grubu) Grup II: Kumlama ile birlikte tribokimyasal silika kaplama Grup III: 50 μm alüminyum oksit partikülleri ile kumlama Grup IV: 110 μm alüminyum oksit partikülleri ile kumlama.  Bütün örnekler yumuşak astar ile bağlantı sağlandıktan sonra 5000 devir termal siklusa tabi tutulmuştur. Bağlantı değeri, evrensel test cihazı kullanılarak çekme test ile belirlenmiştir.  Verilerin normalliği Shapiro-Wilk testi ile test edildi. Tüm veriler tek yönlü ANOVA kullanılarak analiz edildi ve ortalama değerleri Tukey'in HSD testi ile karşılaştırıldı. (p <0.05). Bulgular: En yüksek bağ mukavemet değeri Grup II'de (1.51 ± 0.41 MPa) gözlendi. En düşük değer, yüzey işlemi uygulanmayan örneklerin bulunduğu grupta gözlendi (0.85 ± 0.27 MPa). Grup I, grup II ve grup III'den anlamlı olarak farklıydı (p <0.05) Sonuç: Akrilik yüzeylerin 30 μm silika kaplı alüminyum oksit partikülleri ile kumlama işlemine tabi tutulması, bağlanma mukavemetini artırdı.Anahtar Kelimeler:  çekme dayanımı, polimetilmetakrilat, yumuşak astar, yüzey özellikleri