Zasady dawkowania insuliny w terapii z zastosowaniem osobistej pompy insulinowej u dzieci i młodzieży chorujących na cukrzycę typu 1 - Agnieszka Szypowska; Ewa Pańkowska; Maria Lipka (Termedia Publishing House, 2006)
Leczenie za pomocą ciągłego podskórnego wlewu insuliny staje się metodą coraz częściej stosowaną i akceptowaną przez pacjentów. Frakcjonowane dawkowanie insuliny naśladuje fizjologiczną pracę trzustki i jest uważane za metodę bezpieczną, alternatywną do wielokrotnych iniekcji. Wprowadzenie pompy insulinowej umożliwia większą swobodę w zakresie diety – pacjenci nie muszą przestrzegać godzin posiłków, co zaowocowało poprawą jakości ich życia. Programowanie wlewu podstawowego poprawia kontrolę glikemii w nocy i nad ranem, zmniejszając częstość nocnych hipoglikemii i likwidując ranne hiperglikemie (tzw. objaw brzasku). Ponadto, ta metoda insulinoterapii pozwala na lepsze dostosowanie dawki insuliny w czasie wysiłku fizycznego i po jego zakończeniu, zmniejszając ryzyko niedocukrzeń. Leczenie ciągłym podskórnym wlewem insuliny poprawia wyrównanie metaboliczne pacjentów, nie zwiększając ryzyka ciężkich hipoglikemii i kwasicy ketonowej. Warunkiem uzyskania dobrego efektu terapeutycznego jest edukacja pacjenta, który musi przyswoić sobie szeroki zakres wiedzy na temat diety, leczenia insuliną oraz musi opanować czynności manualne, związane z obsługą pompy insulinowej. W artykule zawarto praktyczne wskazówki, dotyczące zasad dawkowania i programowania insuliny posiłkowej oraz wlewu podstawowego, z uwzględnieniem wymienników węglowodanowych i białkowo-tłuszczowych.