Samotność młodych ludzi w opinii studentów - Joanna Wrótniak (Jesuit University Ignatianum in Krakow, 2020)
Cel naukowy: Celem artykułu jest poznanie opinii studentów na temat zjawiska samotności wśród młodzieży. Problemy i metody badawcze: Poruszany w tekście problem zawiera się w pytaniu: Jakie opinie na temat samotności młodych ludzi mają badani studenci? Wykorzystana została metoda sondażu diagnostycznego (technika ankiety), oraz analiza i synteza literatury przedmiotu. Proces wywodu: W pierwszej części artykułu przedstawiono teoretyczne rozważania nad problematyką samotności, zaś w części drugiej poddano analizie opinie badanych studentów dotyczące m.in.: rozumienia samotności, przyczyn występowania tego problemu oraz  sposobów radzenia sobie z samotnością.   Wyniki analizy naukowej: Samotność postrzegana jest najczęściej jako stan nieprzyjemny, uciążliwy stan pustki negatywnie oddziałujący na życie człowieka. Za przyczyny samotności młodzieży uznano: rozwój nowych technologii, dysfunkcje w środowisku rodzinnym oraz specyficzne dyspozycje osobowościowe jednostki. Wśród możliwości radzenia sobie z samotnością badani wskazywali zarówno sposoby korzystne dla rozwoju indywidualnego i społecznego jak też niekorzystne. Wnioski, innowacje, rekomendacje: Z badań wynika, że samotność odczuwana przez młodych ludzi staje się dziś normą i wymaga od nich podejmowania swoistej gry ukierunkowanej na wypełnienie pustki. W związku z powyższym konieczne jest podejmowanie odpowiedzialnych działań na rzecz profilaktyki samotności młodych ludzi w tłumie. Ważne jest uświadomienie rodzicom znaczenia ich autentycznej obecności przy dzieciach, okazywanie wsparcia dzieciom i budowania właściwej więzi. Istotne znaczenie w przeciwdziałaniu samotności młodzieży mają oddziaływania i postawy nauczycieli, których rolą jest nie tylko wspieranie w rozwoju wychowanków, ale również poprzez przemyślane oddziaływania w grupie wychowawczej skoncentrowane na tworzeniu klimatu wzajemnej akceptacji i pomocy.