Wielokontekstowa jakość "bycia" w przestrzeni życia rodzinnego - Joanna Żeromska-Charlińska (Jesuit University Ignatianum in Krakow, 2019)
CEL NAUKOWY: Celem rozważań uczyniono próbę dokonania pogłębionej analizy doświadczeń kobiety, przebiegających na tle trajektorii jej życia, jak również opisania jej mikroświata, zaakcen‑ towania procesów autoidentyfikacji i autowaloryzacji w walce z presją codzienności poprzez ich poznanie i rekonstrukcję, potrzebę (z)rozumienia wysiłku biograficznego konstruowania tożsamo‑ ści badanej oraz wskazania potencjału codziennego, jak też uwrażliwienie na różnorodność do‑ świadczeń kobiecości. PROBLEM I METODY BADAWCZE: Poszukiwano odpowiedzi na pytania: Jak konstytuuje się podmiot? Jak konstruuje codzienność i jakie nadaje znaczenia jej przejawom? Na ile jednostka może decydować o sobie, a na ile inni określają, kim była, kim jest, kim będzie? Jakie trajektorie egzystencjalne przedstawia narratorka? Jakie znaczenie ma trajektoria cierpienia dla przebiegu biografii? Zastosowano metodę biograficzną i wywiad narracyjny. PROCES WYWODU: Przedstawiona została analiza trajektoryjnych doświadczeń kobiety w sytuacji małżeństwa, w kontekście wyodrębnionych przez nią w czasie konstruowania narracji trzech przestrzeni jej życia. Następnie zaprezentowany został scenariusz przebiegu trajektorii, wskazujący przebieg życia i znaczenie kompetencyjności osób w nie zaangażowanych z perspektywy badanej. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Analiza narracji wskazuje złożone źródła cierpienia kogoś, kto czuje się nieakceptowany, podporządkowany idei nibylandii małżeńskiej, kto nie ma zasobów do zaakceptowania siebie w roli, kto nie ma już czasu na przemianę oraz potrzebę refleksyjnej inklu‑ zji, umożliwiającej pomoc tym, którzy są na pograniczu, pomiędzy i poza. WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Zaprezentowana w tekście walka z presją codzien‑ ności w narracji jest próbą tworzenia przestrzeni do dyskursu umożliwiającego rozumienie i poro‑ zumienie międzyludzkie, kulturową zmianę. Proces autoidentyfikacji i autowaloryzacji zanurzony w kulturze życia rodzinnego uwrażliwia na problemy i emocje, jakich może doświadczać współczes‑ ny człowiek, i umożliwia przyjrzenie się życiu z własnej bądź obcej perspektywy, co z kolei może stanowić warunek zrozumienia zastanego mikroświata.