تاثیر تمرین موازی بر ترکیب بدنی و سطوح شاخص های التهاب عمومی مردان سالمند - سیروان آتشک; لقمان قادری; جبار بشیری (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2017)
مقدمه و اهداف افراد سالمند اغلب تحت تاثیر شرایط التهاب خفیف قرار دارند که میتواند با افزایش سطوح سایتوکینها و پروتئینهای مرحله حاد در این دوران همراه باشد. با این حال نتایج تحقیقات حاکی از آن است که شیوههای مختلف تمرینات ورزشی منظم میتواند اثرات مفیدی بر غلظت شاخصهای التهابی داشته باشد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تمرینات ورزشی موازی بر غلظت پروتئین واکنشگر-C (CRP) و فیبرینوژن پلاسما در مردان سالمند صورت پذیرفت. مواد و روشها 24 مرد سالمند که بهصورت داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت کردند در دو گروه همگن شدهی تمرین و کنترل قرار گرفتند. افراد گروه تمرین 14 هفته به انجام تمرینات ورزشی ترکیبی پرداختند. سپس قبل از شروع تمرینات و 72-48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی، نمونههای خون وریدی جهت اندازهگیری CRP و فیبرینوژن جمعآوری شد. همچنین در هر دو مرحله شاخصهای پیکرسنجی و ترکیب بدنی مورد اندازهگیری قرار گرفت. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری آنالیز واریانس با اندازهگیریهای مکرر و ضرب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها بعد از انجام 14 هفته تمرینات موازی، کاهش معناداری در غلظت CRP و فیبرینوژن در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (05/0PP)، در حالیکه این شاخصها در گروه کنترل بدون تغییر باقی ماند (05/0‌P). نتیجه گیری بر اساس یافتههای حاصل از پژوهش میتوان اظهار داشت که انجام تمرینات ورزشی موازی میتواند روش تمرینی مناسبی برای بهبود ترکیب بدن و تعدیل شاخصهای التهابی پیشبینی کننده بیماریهای قلبی-عروقی در مردان سالمند باشد.