تأثیر خوش‌بینی و قدردانی صفتی در تاب‌آوری دانشجویان: نقش واسطه‌ای قدردانی از خداوند - Zakiehe Najarian; Rahim Badri-Gargari (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2021)
سابقه و هدف: تابآوری از سازههای مهم و مطرح در روان‌شناسی مثبت است که به رشد فرد و کسب تجربه از شرایط نامطلوب اشاره دارد. تابآوری توانمندی روان‌شناختی و درونی است که از انسان در مقابل ناملایمات زندگی محافظت و به حفظ بهداشت روان فرد به هنگام مواجهه با عوامل خطر کمک میکند. هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر خوشبینی و قدردانی صفتی بر تابآوری با نقش واسطهای قدردانی از خدا در دانشجویان دانشگاه تبریز بود. روش کار: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعۀ آماری پژوهش تمامی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه تبریز در سال تحصیلی 98-1397 بود که از میان آنان 240 نفر با روش نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای از دانشکدههای ریاضی، مهندسی عمران و روان‌شناسی انتخاب شدند. به‌منظور جمعآوری اطلاعات از پرسش‌نامۀ خوشبینی شییر و کارور، پرسشنامۀ قدردانی (GQ-6)، پرسشنامۀ قدردانی از خدا نیل کروز و پرسشنامۀ تابآوری کانر-دیویدسون (CD-RISC) و برای تحلیل آماری دادهها از تحلیل مسیر استفاده شد. در این پژوهش همۀ موارد اخلاقی رعایت شده است و مؤلفان مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده‌اند. یافته‌ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که قدردانی صفتی (267/0=β) و قدردانی از خدا (308/0=β) به‌صورت مستقیم و قدردانی صفتی (147/0=β) و خوشبینی (038/0=β) به‌صورت غیرمستقیم و از مسیر قدردانی از خدا، 24 درصد از تابآوری دانشجویان را پیشبینی کرده‌اند. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های به‌دست‌آمده، قدردانی صفتی و خوشبینی از طریق قدردانی از خداوند، تابآوری دانشجویان را افزایش میدهد.