اثربخشی تمرینات ثبات مرکزی رایج و تمرینات تعلیقی ویژه بر درد و ناتوانی عملکردی افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی - محمد رضا حسین آبادی; غلامعلی قاسمی; محمد اسمعیل گوهرجو; محمد فیضی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2020)
مقدمه و اهداف کمردرد به عنوان یکی از شایعترین و پرهزینه ترین مشکلات طبی و علت اصلی غیبت از کار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تمرینات ثبات مرکزی رایج و تمرینات تعلیقی ویژه بر درد و ناتوانی عملکردی افراد دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی انجام شد. مواد و روش ها جامعه آماری تحقیق نیمه تجربی حاضر، بیماران مبتلا به کمردرد مزمن مراجعهکننده به کلینیک های مغز و اعصاب و ارتوپدیهای شهر و همچنین مرکز سلامت و تندرستی سماء شهرستان نیشابور بودند. نمونهها به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند و اندازه گیری های مربوط به پیش آزمون انجام شد. در مرحلهی دوم هر یک از دو گروه پروتکل تمرینی مربوط به خود (تمرینات ثبات مرکزی TRX طراحیشده و پروتکل ثبات مرکزی رایج) را به مدت 12 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه حدود 60-45 دقیقه انجام دادند. پس از اعمال مداخله، اندازه گیری های مربوط به پس آزمون انجام گرفت. شدت درد و ناتوانی کمردرد به ترتیب با استفاده از پرسشنامه های کیوبک و اوسوستری سنجیده شد. این اندازه گیری ها پس از 12 هفته ورزش های ثبات دهنده در هر دو گروه تکرار گردید. به منظور تحلیل داده ها از SPSS-21 و برای بررسی درون و بین گروه ها از آزمون تی وابسته و مستقل در سطح معناداری 0/05 استفاده شد. یافته ها نتایج تحقیق حاضر نشان داد هر دو نوع تمرینات ثباتی باعث کاهش در میزان درد و ناتوانی عملکردی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شد که این کاهش در تمرینات معلق ویژه مشهودتر بود. نتیجه گیری تمرینات ثبات مرکزی به عنوان یک روش پیشنهادی و مکمل در درمان بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی توصیه میشود. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، تمرینات ثبات مرکزی معلق با توجه به اثرات مطلوب تر خود بر روی بیماران میتواند بیشتر از تمرینات ثبات مرکزی بر روی سطوح ثابت برای اینگونه بیماران استفاده شود.