معرفی ابزاری نوین در ارزیابی سیستم وستیبولار؛ مروری بر کاربردهای بالینی آزمون ویدئویی ایمپالس سر - مرضیه شریفیان البرزی; مهدی پناهیان; مسلم شعبانی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2017)
مقدمه و اهداف تعادل عملکردی فیزیولوژیک از جانب بدن است و حفظ آن با تعامل همزمان اطلاعات حسی سیستمهای وستیبولار، بینایی و حس پیکری صورت میگیرد؛ از بین سه ورودی حسی تعادل، سیستم وستیبولار نیازمند توجه ویژهای در ارزیابیها و پژوهشهای بالینی است؛ چرا که حدود 50 درصد از بیماران مبتلا به گیجی و منگی، از اختلالات سیستم وستیبولار رنج میبرند. سیستم وستیبولار در حین حرکات سر مسئول ثبات تصاویر بر روی چشمها میباشد. بدین منظور در حین حرکت سر، چشمها در جهت عکس حرکت سر ولی با دامنهای نسبتا مشابه، به حرکت واداشته میشوند که این حرکت جبرانی، ناشی از رفلکس دهلیزی-چشمی(VOR) است. اختلالات وستیبولار با ایجاد نقص در VOR، موجب بروز حرکات اصلاحی چشم میشوند که در آزمایش ویدئویی ایمپالس سر (VHIT) قابل ردیابی است. در مطالعه حاضر مروری کاربردهای بالینی VHIT مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روشها به منظور بررسی مروری کاربردهای بالینی VHIT، 52 مرجع در پایگاههای اطلاعاتی Pubmed, Science Direct, Springer, Elsevier مورد بازنگری سیستماتیک قرار گرفت. نتیجه گیری VHIT ابزاری نوین در ارزیابی سیستم وستیبولار است و با استفاده از آن، هر مجرای نیم دایره به صورت مجزا و با دقت قابل ارزیابی است. به کارگیری این آزمون در کنار آزمون کالریک، یک مجموعه آزمون تکمیلی را به منظور بررسی عملکرد مجرای نیم دایره افقی فراهم میسازد. VHIT آزمونی عینی و حساس در تشخیص اختلالات وستیبولار محیطی است و منجر به بهبود تشخیص افتراقی این اختلالات از اختلالات وستیبولار مرکزی میگردد.